14 ΦΩΤΟ ΑΠΟ ΤΑ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΑ ΜΕΡΗ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ

ΤΟΥΛΙΠΕΣ ΣΤΗΝ ΟΛΛΑΝΔΙΑ

ΔΑΣΟΣ ΑΠΟ ΜΠΑΜΠΥ ΣΤΗΝ ΙΑΠΩΝΙΑ

 

ΒΟΝΝΗ -ΓΕΡΜΑΝΙΑ 

 (more…)

Ο ΜΗΝΑΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΣΤΗΝ ....ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ ΜΑΣ

Ο όγδοος μήνας του χρόνου, ο μήνας της Παναγιάς & των διακοπών για τους περισσότερους Έλληνες. Έχει 31 ημέρες και είναι ο αντίστοιχος του έκτου μήνα του παλαιού ημερολογίου, που ονομαζόταν Sextilis. Ονομάστηκε Αύγουστος προς τιμή του Οκταβιανού μετά την απονομή του τίτλου από τη ρωμαϊκή Σύγκλητο. Πριν από την επικράτηση του ρωμαϊκού Ιουλιανού ημερολογίου,  αντίστοιχος μήνας στο αθηναϊκό ημερολόγιο ήταν ο Μεταγειτνεών. Είναι από τους πιο ζεστούς μήνες του χρόνου και ο λαός του έχει δώσει και άλλα ονόματα, όπως Πεντεφάς ή Πενταφάς, Συκολόγος (λόγω της συγκομιδής των σύκων), Δριμάρης, Τραπεζοφόρος και Διπλοχέστης (λόγω της αφθονίας των καρπών). Στα  βυζαντινά χρόνια το έτος τελείωνε στις 31 Αυγούστου και πρωτοχρονιά ήταν η 1^η Σεπτεμβρίου. Γι` αυτό η τελευταία μέρα του Αυγούστου λέγεται και Κλειδοχρονιά.
                ΕΡΓΑΣΙΕΣ:
                Συνεχίζεται το αλώνισμα (ανάλογα την περιοχή).
                Προς το τέλος του μήνα καίγονται οι καλαμιές.
                Αρχίζει ο τρύγος (ανάλογα την περιοχή) & λιάσιμο στ’ αλώνια.
                Μάζεμα καλαμποκιού, αρμάθιασμα & ξήρανση αυτού.

ΑΡΜΑΘΙΑΣΜΑ ΚΑΛΑΜΠΟΚΙΟΥ

                Μάζεμα σκόρδων & κρεμμυδιών.
                Σπορά καρότων, σπανακιού & μαρουλόσπορου.
                Μεταφορά κυψελών στο πεύκο.

ΟΙ ΚΟΤΣΑΜΠΑΣΗΔΕΣ ... ΠΟΙΟΙ ΗΤΑΝ, ΤΙ ΕΚΑΝΑΝ

Οι περισσότεροι περιηγητές χρησιμοποιούν σκληρή γλώσσα για τους κοτζαμπάσηδες. Αλλά και από την Ελληνική πλευρά η κατακραυγή ήταν μεγάλη. Πολλές επικρίσεις είχαν διατυπωθεί εναντίον τους στα χρόνια της τουρκοκρατίας και του ξεσηκωμού. Ο Καποδίστριας έλεγε πως ήταν « Τούρκοι φέροντες χριστιανικά ονόματα ». Ο Κουντουριώτης τους αποκαλούσε τουρκοπροεστούς, ο λαός τουρκοκοτζαμπάσηδες. Και πρώτα-πρώτα ο τρόπος εκλογής τους. Οι Τούρκοι έδιναν εντολή να γίνεται ελεύθερη η ανάδειξη του κοτζαμπάση. « Όποιον ήθελον εύρει εύλογον, εκείνον να εκλέγουν ». Στην ανάδειξη του όμως δεν έπαιρνε μέρος ο λαός αλλά μόνο ο μητροπολίτης, οι ηγούμενοι και προ-ηγούμενοι των μοναστηριών της περιοχής, οι άρχοντες, οι προεστοί, οι δημογέροντες και οι επισημότεροι των λαϊκών τάξεων, όπως φαίνεται από έγγραφο του πατριάρχη Κύριλλου ΣΤ’. Σπεύδει μάλιστα ο πατριάρχης να καταστήση προσεκτικό το μητροπολίτη της περιοχής γράφοντας « μη τυχόν εις την εκλογήν εισχωρήσωσι τινες εκ της τάξεως των γεμιτζήδων η’ άλλοι τινες εκ των εγχωρίων ραγιάδων ». Αλλά και σε αυτές τις περιπτώσεις οι εκλογές που γίνονταν « δι’ επιφωνήσεως και ουχί δια ψηφοφορίας, δεν ήταν ελεύθερες, προπάντων οσάκις οι Οθωμανοί δια της βίας επενέβαιναν, προσπαθούντες όπως εκλεχθώσιν οι αφωσιωμένοι αυτοίς ». Οι κοτζαμπάσηδες δεν ήταν λαοπρόβλητοι, καθώς  πολλοί γράφουν και λέγουν αλλά ένα σώμα ενωμένον δια το μεταξύ τους συμφέρον. Όλος ο θόρυβος και η κίνησης εγίνετο προς το συμφέρον των Τούρκων και των συντρόφων των κοτζαμπάσηδων. Εισέπρατταν  εκατό και έδιναν μόνο είκοσι πέντε εξαπατώντας τους Τούρκους. Τέτοιος ήταν ο κοτζαμπάσης, όστις και κατά τα άλλα μιμείτο τον Τούρκο, καθώς εις την ενδυμασία, εις τους εξωτερικούς τρόπους και εις τα της οικίας του. Η ευζωία του ήταν ιδία με εκείνη του Τούρκου και μόνο κατά το όνομα διέφερε, αντί πχ . να τον λένε Χασάνη, τον έλεγαν Γιάννη και αντί να πηγαίνει εις το τζαμί, πήγαινε στην εκκλησία.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ - ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΑΡΙΣΙΑΔΗΣ ( ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ )

Mατιές στη μακρινή Ελλάδα

Γόνος αστικής οικογένειας από την Καβάλα. Σπούδασε Χημεία στη Λωζάνη, ενώ η φωτογραφία από νωρίς τράβηξε το ενδιαφέρον του.
Αφετηρία της φωτογραφικής του πορείας αποτέλεσε το αλβανικό μέτωπο (1940), όταν ο Χαρισιάδης ως έφεδρος αξιωματικός και επίσημος φωτογράφος του στρατού, απαθανάτισε τη ζωή των στρατιωτών και την επέλαση της ελληνικής στρατιάς στη Βόρεια Ήπειρο. Μετακληθείς λόγω της γλωσσομάθειάς του, στην Αθήνα, κατέγραψε τις δύσκολες συνθήκες διαβίωσης κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Ως ανταποκριτής του ευρωπαϊκού τύπου φωτογράφησε τα «Δεκεμβριανά» και τον Εμφύλιο. Μετά την Απελευθέρωση και για λογαριασμό των ξένων αποστολών βοήθειας, τεκμηρίωσε φωτογραφικά την άφιξη και τη διανομή της αμερικανικής βοήθειας προς τη χώρα. Αργότερα, με εντολή του Υπουργείου Ανασυγκρότησης κατέγραψε την οικονομική ανάκαμψη της χώρας και τα μεγάλα έργα.

Ως φωτογράφος του Εθνικού Θεάτρου εντρύφησε και στη θεατρική φωτογραφία, καταθέτοντας πολυτιμότατο υλικό για την ιστορία του.
Παράλληλα με την επαγγελματική φωτογράφηση, το προσωπικό του ενδιαφέρον στράφηκε προς το ελληνικό τοπίο, τους οικισμούς, την καθημερινή ζωή των ανθρώπων της υπαίθρου και των πόλεων, και τέλος προς τον ίδιο τον άνθρωπο, «το πλέον ενδιαφέρον θέμα που υπάρχει εις τον Κόσμον»