Η λέξη ψυχή από το ρήμα ψύχω δηλαδή [φυσώ,πνέω] κυριολεκτικά σημαίνει
την πνοή,την ύστατη ένδειξη της ζωής στο σώμα που γίνεται αισθητή από
την αναπνοή.Εντούτοις, από αρχαιοτάτων χρόνων ο όρος χρησιμοποιήθηκε για
να δηλώσει πολύ περισσότερα, ιδίως όσον αφορά στις νοητικές λειτουργίες
του ανθρώπου και τη μετά θάνατον ζωή.Λόγω των πολλών απόψεων για τη
θρησκευτικο-φιλοσοφική σημασία της ψυχής , οι ορισμοί που υπάρχουν
είναι τουλάχιστον δεκάδες, αλλά ωστόσο ο συνηθέστερος είναι αυτός που
ορίζει την ψυχή ως την άυλη ουσία του ανθρώπου η οποία αποτελεί την έδρα
της προσωπικότητάς του, επιζεί μετά τον θάνατο του σώματος, όντας η
ίδια αθάνατη, και στη συνέχεια μεταβαίνει είτε σε κάποια άλλη κατάσταση,
σε άλλο τόπο, είτε σε κάποιο άλλο σώμα. Είναι γεγονός ότι αυτός ο
συνήθης ορισμός βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην πλατωνική ψυχολογία,
δηλαδή μελέτη της ψυχής, η οποία, παρά τα κενά της, επηρέασε και
συνεχίζει να επηρεάζει τους στοχαστές, τους φιλοσόφους και τους
θεολόγους. Παρ’ όλα αυτά, οι απόψεις που εκτίθενται στα πλατωνικά έργα
αποτελούν μια απόπειρα συστηματοποίησης και ανάπτυξης προϋπαρχουσών
θεωριών, δεδομένου ότι τα ερωτήματα για τη φύση του ανθρώπου και τον
θάνατο είναι πολύ παλαιότερα του Πλάτωνα και έχουν απασχολήσει ίσως
όλους τους πολιτισμούς.
Προϊστορικά χρόνια
-La%2BFemme%2Ben%2BRobe%2BBlanche%2B-%2BWoman%2Bin%2Ba%2BWhite%2BDress%2B(1923).jpg)
..jpg)
%2B-%2BPink%2BFlower%2C%2B1960.jpg)
