«ΛΟΥΗΣ – επτά φορές να πέφτεις, οκτώ να σηκώνεσαι». Η νέα ταινία ντοκιμαντέρ του Γιώργου Ζέρβα στο 16ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης

---

 Πρεμιέρα στο επίσημο πρόγραμμα του 16ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης (13-24 Μαρτίου) θα πραγματοποιήσει η ταινία ντοκιμαντέρ του γνωστού κινηματογραφιστή από την Πρόσυμνα Αργολίδας,Γιώργου Χρ. Ζέρβα «ΛΟΥΗΣ – επτά φορές να πέφτεις, οκτώ να σηκώνεσαι». Η ταινία θα προβληθεί στην αίθουσα «Τόνια Μαρκετάκη» την Τετάρτη 19 Μαρτίου στις 20:00 και το Σάββατο 22 Μαρτίου στις 15:00.

ΛΟΥΗΣ – επτά φορές να πέφτεις, οκτώ να σηκώνεσαι

Πρόκειται για το πορτρέτο του ογδονταεξάχρονου Λεωνίδα Λάμπρου που έζησε και ζει μια σχεδόν κανονική ζωή στο Ναύπλιο. Κανονική γιατί δεν διέφερε ουσιαστικά από τις ζωές πολυάριθμων Ελλήνων. Σχεδόν κανονική, γιατί κάποια δραματικά γεγονότα σημαδεύουν μέχρι σήμερα τη ζωή του.

Μέσα από την καθημερινότητά του, αλλά και από μοναδικά ντοκουμέντα και κινηματογραφικές ταινίες που ο ίδιος είχε τραβήξει με μια κινηματογραφική κάμερα 8mm και ξαναβλέπει μετά από σαράντα τόσα χρόνια, αναδεικνύονται στιγμές από το παρελθόν του, από τη ζωή στη γενέθλια πόλη του, από γεγονότα ιστορικά που τον καθόρισαν. Πόσοι έχουν φύγει κι έχω μείνει μόνος, μονολογεί συντριμμένος κοιτάζοντας τις ταινίες. Μνήμες πικρές αλλά και συγκινητικές, βάσανα και αγώνες για την επιβίωση, σκέψεις και ιδέες. Πτυχές της μεταπολεμικής ιστορίας μας που βιώνονται με αντιφάσεις και συγκρούσεις. Μα πάνω από όλα το τραύμα της απώλειας.

ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΗΘΟΠΟΙΟΙ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΑ ΙΣΩΣ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ

 ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΠΙΣΛΑΝΗΣ

Ο Δημήτρης Μπισλάνης ήταν ηθοποιός (1933- 1 Μαΐου του 1977). Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Ήταν γνωστός «κακός» στον κινηματογράφο, αλλά και σε ρόλους Μανιάτη.
Σπούδασε στην Αθήνα στη Δραματική Σχολή Ελληνικού Ωδείου. Πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 1962 στην ταινία Μερικοί το προτιμούν κρύο και ακολούθησε μια σημαντική καριέρα σε χαρακτηριστικούς δεύτερους ρόλους "κακών". Σημαντική επίσης ήταν και η πορεία του στο θέατρο.
 Είχε φιλικές σχέσεις με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα με τον οποίο έπαιξε σε διάφορες ταινίες. Πέθανε πολύ νέος, την Πρωτομαγιά του 1977, στο νοσοκομείο του Βερολίνου στη Γερμανία,

Έλλη Λαμπέτη Τριάντα χρόνια από τον θάνατό της

Προσθήκη λεζάντας

Πέθανε πριν από τριάντα χρόνια, αλλά το όνομά της παραμένει πάντα, με κάποιο τρόπο, κοντά μας, ακαταμάχητα οικείο: είτε μέσα από τις ολιγάριθμες μεν, αξιομνημόνευτες δε κινηματογραφικές εμφανίσεις της, είτε μέσα από την τηλεοπτική της βιογραφία λίγα χρόνια πριν. Και κυρίως, μέσα από τον μύθο της, τις φωτογραφίες της, την πρωτοτυπική εικόνα του κοριτσιού με τα μελαγχολικά μάτια με την οποία ταυτίστηκε, εντός και εκτός του θεατικού σανιδιού. Αν και τοις πάσι γνωστή, η ζωή της αξίζει να συνοψιστεί, για πολλοστή φορά, κυρίως επειδή φαίνεται να έζησε σαν μία ακόμα από τις βασανισμένες ηρωίδες που ενσάρκωσε.

---

1. Γεννήθηκε στις 13 Απριλίου 1926 στα Βίλια Αττικής. Το πραγματικό της όνομα ήταν Έλλη Λούκου. Το «Λαμπέτη» προέρχεται από το ποίημα «Αστραπόγιαννος» του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη.
2. Είχε έξι αδέλφια. Έχασε έναν αδελφό από φυματίωση το 1941, ενώ όλες οι αδελφές της εκτός από μία έφυγαν από τη ζωή από την επάρατη νόσο.

Προσθήκη λεζάντας

3. Υπό την καθοδήγηση της Μαρίκας Κοτοπούλη, έκανε το ντεμπούτο της στο θέατρο το 1942, σε ηλικία 16 ετών.

ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΗΘΟΠΟΙΟΙ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΑ ΙΣΩΣ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ

-ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ

Προσθήκη λεζάντας

Ο ηθοποιός Γιώργος Βελέντζας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1927. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών. Το 1948 με την ταινία «Οχυρό 27» έκανε την πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο και στο θέατρο το 1948 (Θίασος Β.Αργυρόπουλου) με το έργο, "Η απαγωγή του Σμαράγδως". Επίσης συνεργάστηκε με τους θιάσους των Βέμπο, Αυλωνίτη - Βασιλειάδου - Ρίζου, Βουτσά, Χατζηχρήστου, Βέγγου κ.ά. Χαρακτηριστικός είναι ο ρόλος του στην ταινία «Από πού πάνε για τη χαβούζα;», όπου έκανε τον αδερφό της αξέχαστης Άννας Μαντζουράνη, ενώ στην ταινία «Ο τσαρλατάνος» με το Θανάση Βέγγο να κάνει το Θανάση, τη Θανάσω και τον πατέρα του το μπαρμπα-Λευτέρη, ο Βελέντζας έκανε τον αυστηρό διοικητή του αστυνομικού τμήματος. Έχει παίξει πολλές φορές ρόλους στρατιωτικού, κυρίως όμως αστυνομικού. Ασχολήθηκε με το ντουμπλάρισμα φωνής, σε πολλές ελληνικές ταινίες του 1950-70 και σε μεταγλωττίσεις για την τηλεόραση (Μικρό σπίτι στο λιβάδι). Επίσης, έκανε και ένα σημαντικό πέρασμα και από το ραδιόφωνο. Το 1993, για τη συμμετοχή του στην ταινία «Ζωή χαρισάμενη», κέρδισε το βραβείο ερμηνείας β' ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1993. Συμμετείχε και στο πετυχημένο σήριαλ του ΑΝΤ1 «Κωνσταντίνου και Ελένης», ως ο πατέρας της Ματίνας.

Έλλη Λαμπέτη

Έλλη Λαμπέτη (1926-1983)

Το 1948 η Έλλη Λαμπέτη έπαιζε στο θίασο της κυρίας Κατερίνας…

…που είχε την κακή συνήθεια στην πρόβα να ξεχνάει τα ονόματα των ηθοποιών και να αναφέρεται σ’ αυτές με βάση το χρώμα του φορέματος που φορούσαν. “Εσύ η μπλε, ξαναπές την ατάκα σου” είπε κάποια στιγμή στην ηρωίδα μας. Και αυτή φυσικά δεν δέχτηκε ν’ ακούσει. Η έκκληση επαναλήφθηκε ξανά και ξανά σε υψηλότερους τόνους με την Λαμπέτη εν κατακλείδι να απαντά: “Σ’ εμένα μιλάτε; Ξέρετε πάσχω από αχρωματοψία”.

Όταν την κάλεσαν με τον Κακογιάννη στα γραφεία της Φοξ και της πρότειναν συμβόλαιο ενός χρόνου αρνήθηκε. Της αντιπρότειναν πολυετές, δεύτερη άρνηση. Τότε ακριβώς στράφηκε προς τον σκηνοθέτη και του ζήτησε να φύγουν. “Έχω θέατρο στην Ελλάδα”, του είπε, “το ξέχασες;” 

ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΙΑΦΚΟΣ από το βιβλίο – αφιέρωμα της Ελευθεροτυπίας “ΕΛΛΗ ΛΑΜΠΕΤΗ” Εκδόσεις ΤΕΓΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Μιχάλης Κακογιάννης γράφει για την Έλλη Λαμπέτη:

Υπήρξε περίοδος στη ζωή μου που μόλις ξυπνούσα το πρωί αναρωτιόμουν τι ώρα θα έβλεπα την Έλλη.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ από το βιβλίο – αφιέρωμα της Ελευθεροτυπίας “ΕΛΛΗ ΛΑΜΠΕΤΗ” Εκδόσεις ΤΕΓΟΠΟΥΛΟΣ

Όταν η Έλλη ανακοίνωσε στην οικογένειά της την απόφασή της να γίνει ηθοποιός, ο δίδυμος αδελφός της, ο Τάκης της είπε:
“Έλλη, φοβάμαι”. Κι επειδή η αδερφή του τον κοίταζε ξαφνιασμένη: “Μεγάλωσες σε ένα σπίτι γεμάτο από αγάπη. Πώς θ’ αντέξεις τώρα σε ένα επάγγελμα που δεν θα σ’ αγαπάει κανείς;”
“Γιατί δεν θα μ’ αγαπάει κανείς;” ρώτησε η Έλλη.
Ο Τάκης την κοίταξε ήρεμα: “Γιατί θα ‘σαι η πρώτη”, της είπε.

“Η Έλλη έκανε πάντα κάτι αναπάντεχο”, λέει ο Κουν. Από ένα τέτοιο αναπάντεχο θα γεννηθεί το 1946 μια στιγμή που θα περάσει στην ιερή Μυθολογία του θεάτρου μας.
Ήταν μια σκηνή στον “Γυάλινο κόσμο” όπου η Λάουρα σβήνει το κερί, δίπλα στον κοιμισμένο αδελφό της: “Μια ποιητική στιγμή!” Πώς να κάνεις όμως ποίηση, όταν πρέπει να φουσκώσεις τα μάγουλά σου για να φυσήξεις; Η Έλλη αποφάσισε να λύσει τον γρίφο, χωρίς να πει τίποτε στον Κουν. Κάθε βράδυ που γύριζε στην οδό Ασκληπιού, κλεινόταν μόνη της στην κουζίνα, άναβε ένα σπαρματσέτο και προσπαθούσε να το σβήσει ποιητικά:
“Τελικά βρήκα τον τρόπο. Έπρεπε το στόμα μου να είναι ακριβώς απέναντι στο σπαρματσέτο – η ανάσα μου να σημαδεύει τη φλόγα. Μου πήρε ένα μήνα, αλλά τα κατάφερα! Έμαθα να σβήνω το κερί με μιαν ανάσα”.
Όλα αυτά για μια σκηνή που κρατούσε όλα κι όλα δέκα δευτερόλεπτα! Άξιζε όμως τον κόπο. Ένα βράδυ μπαίνει στο θέατρο ο Άγγελος Σικελιανός – περίπου τυχαία. Θα ξανάρθει άλλες δέκα φορές:
“Έρχομαι για να καταλάβω πώς σβήνει τα κεριά το κορίτσι αυτό” λέει ο Σικελιανός. “Είναι το πιο ποιητικό πράμα που είδα ποτέ μου”.

Η Αλίκη Βουγιουκλάκη στο ελληνικό τραγούδι

 

 Κείμενο: Κώστας Πατσαλής

Στις 23 Ιουλίου, φέτος, συμπληρώνονται 17 χρόνια από τη «φυγή» της Αλίκης Βουγιουκλάκη! Κι όμως αυτή η καλλιτέχνιδα μας απασχολεί ακόμα κι απ’ ότι φαίνεται θα μας απασχολεί για πολλά χρόνια!... Οι ταινίες της παίζονται από τα κανάλια, πωλούνται από περιοδικά κι εφημερίδες. Γράφονται βιβλία για τη ζωή της, γίνονται εκπομπές με θέμα την καριέρα και τη ζωή της, γυρίζονται σήριαλ… Ο κόσμος θέλει να μαθαίνει για εκείνη, ενδιαφέρεται ακόμα για την Αλίκη «του». Ο μύθος «Αλίκη Βουγιουκλάκη»  καλά κρατεί κι όχι άδικα. Η καριέρα αυτής της γυναίκας υπήρξε τεράστια κι αξεπέραστη! Γνώρισε δόξα κι αναγνώριση που ούτε στο μικρό της δαχτυλάκι δεν μπορούν να την αγγίξουν οι τωρινές σταρλετίτσες… Βέβαια όσο πολύ λατρεύτηκε άλλο τόσο και πολεμήθηκε. Αλλά έτσι γίνεται σε τέτοια μεγέθη. Υπάρχουν -το ίδιο δυνατά- και οι δυο όψεις του νομίσματος!

Η διαδρομή της Αλίκης κατέχει πολλά ρεκόρ! Γιατί η Αλίκη ήταν πρωταθλήτρια σε ότι έκανε! Ένα , λοιπόν, από τα ρεκόρ της ήταν και η παρουσία της –και τι παρουσία !-στο ελληνικό τραγούδι. Η Αλίκη , χωρίς η ίδια να είναι τραγουδίστρια, ερμήνευσε τραγούδια που έγιναν μεγάλες επιτυχίες που θα ζήλευαν πολλοί τραγουδιστές! Συνεργάστηκε με τους πιο σημαντικούς συνθέτες της Ελλάδας, μια προίκα που δεν κατόρθωσαν να αποκτήσουν πολλοί επαγγελματίες τραγουδιστές! Αυτά και μόνο υποδηλώνουν τη μεγάλη δύναμη της εικόνας και του ταλέντου της που λειτούργησαν ως πόλος έλξης για όλους αυτούς τους συνθέτες και στιχουργούς.

 

Η πρώτη φορά που τραγούδησε σε ταινία η Αλίκη ήταν στον «Αγαπητικό της βοσκοπούλας» (1955) του Ντ. Δαδήρα. Το τραγούδι λεγόταν «Την αγάπη μου γυρεύω» (Μαργ. Καστέλλη - Ηλ. Λυμπερόπουλου) αλλά δεν έκανε και ιδιαίτερη επιτυχία. Κυκλοφόρησε πολλά χρόνια μετά στο άλμπουμ «Τα ασπρόμαυρα τραγούδια»  BMG (1995) σε επιμέλεια του Μάκη Δελαπόρτα.  Στην ταινία του Ανδρέα Λαμπρινού «Το κορίτσι με τα παραμύθια» (1957) τραγουδάει ένα τραγούδι του Κώστα Καπνίση που όμως στην κόπια που προβάλλεται εδώ και πολλά χρόνια έχει αφαιρεθεί … Την ίδια χρονιά (1957) τραγουδά κι ένα τραγούδι του Τάκη Μωράκη για τις ανάγκες της ταινίας «Μαρία η Πενταγιώτισσα» του Κ. Ανδρίτσου. Κανένα από αυτά όμως δεν ξεχωρίζει ιδιαίτερα…

ΑΞΕΧΑΣΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΗΘΟΠΟΙΟΙ ; ΝΙΚΟΣ ΣΤΑΥΡΙΔΗΣ

 
Ο Σταυρίδης, φτωχόπαιδο από τη Σάμο, βρέθηκε στην Αθήνα στα τέλη της δεκαετίας του 1920 να δουλεύει σε μια αποθήκη υλικού πολέμου στον Πειραιά. Δουλειά του ήταν να ταιριάζει αρβύλες κατά μέγεθος. Το μεροκάματό του έφτανε μόνο για μια μερίδα φασόλια και μια φέτα ψωμί. Από την Αθήνα, όπου έμενε, πήγαινε με τα πόδια μέχρι τον Πειραιά. Είχε όμως φωνή τενόρου. Έτσι μια μέρα που πέρασε έξω από ένα μουσικό θέατρο κι άκουσε να κάνουν πρόβα, βρήκε το θάρρος, μπήκε μέσα και ζήτησε από τον μαέστρο να τον δοκιμάσουν στο τραγούδι.
-Το ξέρεις αυτό το τραγούδι; ρώτησε ο μαέστρος.
-Το ξέρω.
-Σε τι τόνο το τραγουδάς;
-Πιάσε όποιο τόνο θέλεις.
Εντωμεταξύ ο Αυλωνίτης κι ένας άλλος πρωταγωνιστής της εποχής, ο Μακριδάκης, ήρθαν κοντά του να του κάνουν πλάκα γιατί νόμισαν πως ήταν «ψώνιο». Μόλις όμως άρχισε να τραγουδάει «με φωνή τενοράλε» τους κόπηκε κάθε διάθεση για πλάκα.
Από την επόμενη, ο Σταυρίδης άρχισε να συμμετέχει στις παραστάσεις. Στον πρώτο του ρόλο έκανε τον λούστρο που έβαφε τα παπούτσια του Αυλωνίτη. Μόλις τελείωνε το βάψιμο, έβγαζε απ’ το κασελάκι του ένα χαρτόσημο των 30 λεπτών κι αφού το σάλιωνε το κολλούσε στο παπούτσι του Αυλωνίτη. “Μία το βάψιμο, τριάντα το χαρτόσημο, μία και τριάντα”, έλεγε σατιρίζοντας την τότε κυβέρνηση που έβαζε σε όλα φόρους μέσω χαρτόσημων.

ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΗΘΟΠΟΙΟΙ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΑ ΙΣΩΣ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ

Μορίδης Θόδωρος

Από το 1922 βρίσκόταν συνεχώς στη σκηνή.
Έλαβε μέρος στους θιάσους Ευαγγελίας Παρασκευοπούλου, Εδμόνδου Φύρστ, Ροζαλίας Νίκα, Χριστίνας Καλογερίτου, Νίκου Πλέσσα, Αιμίλιου Βεάκη, Χριστόφορου Νέζερ, Κυβέλης, Μαρίκας Κοτοπούλη, Αργυρόπουλου, Βασίλη Λογοθετίδη, Κατερίνας, Ενωμένων Καλλιτεχνών, Μάνου Κατράκη, Εθνικού Θεάτρου, Δημήτρη Μυράτ, Δημήτρη Χορν, Αλέκου Αλεξανδράκη, Νόνικας Γαληνέα κ.ά.
Σημαντική ήταν και η καριέρα του στον κινηματογράφο σε ρόλους στιβαρών προυχόντων, αριστοκρατών, επιχειρηματιών κ.ά. Το κινηματογραφικό του ντεμπούτο το έκανε το 1948 με την ταινία Χαμένοι Άγγελοι.
Ήταν σύζυγος της επίσης ηθοποιού Τζόλυς Γαρμπή.

Φιλμογραφία (εώς το 1973):

1948 ΧΑΜΕΝΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ
1949 ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΒΡΑΧΟΣ (ΦΩΤΕΙΝΗ ΣΑΝΤΡΗ)
1950 ΘΥΕΛΛΑ ΣΤΟ ΦΑΡΟ (ΣΦΑΛΜΑ ΜΙΑΣ ΜΗΤΕΡΑΣ, ΤΟ)
1950 ΛΥΠΗΘΕΙΤΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ (ΑΜΑΡΤΗΣΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ)

ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΗΘΟΠΟΙΟΙ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΑ ΙΣΩΣ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ

Κούλης Στολίγκας 

Ο ηθοποιός Κούλης (Ιωάννης) Στολίγκας γεννήθηκε στη Δράμα το 1910 (κατά άλλους το 1909) και πέθανε στις 24 Φεβρουαρίου 1984^[1]στην Αθήνα. Υπήρξε ένας από τους πιο αγαπητούς ηθοποιούς του ελληνικού κινηματογράφου, ιδιαίτερα σε ρόλους κονφερασιέ, με πηγαίο χιούμορ και ιδιαίτερο στύλ, παίζοντας σε ταινίες όπως Ο εμίρης και ο κακομοίρης, Έξω οι κλέφτες. Τα τελευταία χρόνια ζούσε απομονωμένος από τα φώτα της δημοσιότητας μαζί με τις δύο αδερφές του και δεν είχε παιδιά. Κηδεύτηκε στον Κόκκινο Μύλο.

Πραγματικό όνομα Σίσκος Ιωάννης, γεννήθηκε στη Δράμα 1909 (άλλη πηγή αναφέρει το 1910) - Αθήνα 24 Φεβρουαρίου 1984. Δημοφιλής κωμικός της πρόζας, του μουσικού θεάτρου (μέλος του ΣΕΗ από το 1939) και του κινηματογράφου (από το 1951, με την ταινία «Εκείνες που δεν πρέπει ν αγαπούν» του Αλ. Σακελλάριου)` επίσης θιασάρχης. Πρωτοεμφανίστηκε το 1933 ως Ροσιγιόν στην «Εύθυμη χήρα» του Λέχαρ. Τότε συνεργάστηκε και με τον Ν. Πλέσσα. Από το 1933 ώς το 1936 μετέσχε σε θιάσους οπερέτας (Παρ. Οικονόμου, κ.ά.) και εμφανίστηκε στα έργα: «Η χώρα των κουδουνιών», «Σιγανό ποτάμι», «Τζούλια», κ.λπ., ενώ άρχισε να μετέχει και σε επιθεωρησιακούς θιάσους. Το 1942 συγκρότησε Θίασο (με τους Ν. Σταυρίδη, Αρ. Χρυσοχόου και Πόπη Άλβα. Στην Κατοχή μετείχε και σε περιοδεύοντες θιάσους. Το 1944 εμφανίστηκε στην επιθεώρηση «Μπλε και άσπρο» (Θέατρο «Ακροπόλ») ερμηνεύοντας μεταξύ άλλων και το ονομαστο νούμερο «Γιούπι-γιάγια» (με Νανά Γκάτση και Κίττυ Άλμα. Το 1946 ως συνθιασάρχης του Θιάσου Σκορδούλη-Κάσση_Λέλα Σκορδούλη, Ηρ. Χαντά (Θέατρο «Απόλλων») εμφανίστηκε στις οπερέτες «Ο χορός της τύχης», «Θέλω να τον δω», «Σφάλματα κοριτσιών». Το 1947 

 

συγκρότησε θίασο οπερέτας και το 1948, σε συνεργασία με την Σκορδούλη, τον Τ. Κάσση και τις Αδελφές Καλουτa, περιόδευσε στην Κύπρο με πλούσιο ρεπερτόριο (οπερέτες, ηθογραφίες και επιθεωρήσεις). Το 1953 περιόδευσε και με την Καλή Καλό, παίζοντας επιθεωρήσεις και τις οπερέτες «Βαφτιστικός» και «Ροζίτα». Το 1955 εμφανίστηκε στην επιθεώρηση «Κόκα Κόλα» με τον Θίασο Ντιριντάουα-Χατζηχρήστου (Θέατρο «Περοκέ»). Παράλληλα στράφηκε προς την πρόζα και,

ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΗΘΟΠΟΙΟΙ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΑ ΙΣΩΣ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ

Γεννήθηκε στη Λάρισα το 1916. Υιοθετημένο παιδί της Κυριακούλας Ζαφειρίου, ηθοποιό του μπουλουκιού, είχε την πρώτη της επαφή με το θέατρο σε πολύ μικρή ηλικία, παίζοντας στο θίασο της μητέρας της, σε όλα τα έργα που υπήρχαν παιδικοί ρόλοι.

Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και παρέμεινε στη δύναμή του για 10 χρόνια, ερμηνεύοντας ρόλους ρεπερτορίου, δίπλα σε μεγάλους ηθοποιούς της εποχής. Αργότερα πέρασε στο ελεύθερο θέατρο, ερμηνεύοντας ρόλους μεγάλης γκάμας σε έργα ελληνικού και ξένου ρεπερτορίου στην Ελλάδα, αλλά και σε περιοδείες στο εξωτερικό.

Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1951, στην ταινία Πικρό ψωμί. Αν και πολύ νέα ερμήνευσε εξαιρετικά το ρόλο της μάνας και αμέσως μετά κλήθηκε από την Φίνος Φιλμ να παίξει έναν αντίστοιχο ρόλο στην παραγωγή Νεκρή Πολιτεία που αν και υπήρξε εμπορική αποτυχία της άνοιξε το δρόμο για την επιτυχία στον Ελληνικό Κινηματογράφο.

Πέθανε στις 3 Σεπτεμβρίου του 2004.

πηγή: Multimedia CD-ROM Ελληνικός Κινηματογράφος 1997 ΕΘΝΟDATA

Φιλμογραφία (εώς το 1973):

1951 ΠΙΚΡΟ ΨΩΜΙ
1951 ΝΕΚΡΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ, Η
1952 ΑΓΝΗ ΤΟΥ ΛΙΜΑΝΙΟΥ, Η
1953 ΟΝΕΙΡΑ ΚΟΡΙΤΣΙΩΝ
1954 ΑΝΟΙΧΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ
1954 ΔΡΟΜΟΣ ΜΕ ΤΙΣ ΑΚΑΚΙΕΣ, Ο
1956 ΚΑΦΕΤΖΟΥ, Η

ΜΙΜΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 99 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ 

 ( 20 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1913 - 1986 )

Ο μεγάλος ηθοποιός του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου Μίμης (Δημήτρης) Φωτόπουλος γεννήθηκε στις 20 Απριλίου του 1913 στη Ζάτουνα της Γορτυνίας...
Γεννήθηκε στη Ζάτουνα Γορτυνίας και ήταν γιος του Νικολάου Φωτόπουλου από τη Ζάτουνα της Αρκαδίας και της Άννας Παπαδοπούλου από το Αίγιο. Τα παιδικά του χρόνια ήταν...



δύσκολα, καθώς έμεινε νωρίς ορφανός από πατέρα.

Ξεκίνησε να σπουδάζει στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (μέχρι το β' έτος, 1933), αλλά την παράτησε στο δεύτερο έτος. Η καλλιτεχνική του φύση τον οδήγησε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου (τότε Βασιλικού Θεάτρου). Πρεμιέρα στη θεατρική του καριέρα έκανε στο 1932, σε ηλικία 19 ετών, στην παράσταση Λοκαντιέρα, με το θίασο Κουνελάκη. Δύο χρόνια αργότερα αναχώρησε για την πρώτη του περιοδεία, με το θίασο Δράματος, κωμωδίας, κωμειδυλλίου και

ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΗΘΟΠΟΙΟΙ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΑ ΙΣΩΣ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ

Κεδράκας Νάσος

Γεννήθηκε στα Τρίκαλα Θεσσαλίας στις 21 Νοεμβρίου 1915. Σπούδασε στη Σχολή Εθνικού Θεάτρου, απ' όπου απεφοίτησε το 1942.

Πτυχιούχος επίσης της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο την ίδια χρονιά που απεφοίτησε ("Φάουστ" Γκαίτε, Εθνικού Θεάτρου) και στον κινηματογράφο το 1946 στην ταινία Πρόσωπα λησμονημένα.

Ήταν συγχρόνως και καθηγητής δραματολογίας στη Δραματική Σχολή Εθνικού Ωδείου.

Στον κινηματογράφο έχει παίξει σε 190 ταινίες περίπου, πάντα σε χαρακτηριστικούς δεύτερους ρόλους και θεωρείται από τους ηθοποιούς που έχουν αναπτύξει αρκετή δραστηριότητα στην ελληνική οθόνη.

Την δεκαετία του '70 πέρασε στην τηλεόραση ("Ο φωτογράφος του χωριού", "Η κοκορόμυαλη", "Ο Χριστός ξανασταυρώνεται" (καφετζής της Λυκόβρυσης) κ.ά.)

πηγή: Multimedia CD-ROM Ελληνικός Κινηματογράφος 1997 ΕΘΝΟDATA

Φιλμογραφία (εώς το 1973):

1946 ΠΡΟΣΩΠΑ ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΑ
1947 ΜΑΡΙΝΑ
1950 ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ, ΟΙ
1951 ΠΡΟ ΠΑΝΤΩΣ ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ
1952 ΦΑΤΑΟΥΛΑΣ, Ο

ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΗΘΟΠΟΙΟΙ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΑ ΙΣΩΣ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ

Ντούζος Ανδρέας

 

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 19 Οκτωβρίου του 1936. Σπούδασε στη Σχολή Τ. Μουζενίδη.

Ηθοποιός του θεάτρου από το 1953, πρωτοεμφανίστηκε τον ίδιο χρόνο και στον κινηματογράφο στην ταινία Οι κολασμένοι. Εχει λάβει μέρος σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες, ως ηθοποιός αλλά και ως χορευτής. Το 1967 πήγε στην Αμερική για θεατρική μετεκπαίδευση.

Παιδιά του είναι οι επίσης ηθοποιοί Τέτα Ντούζου και Στηβ Ντούζος.

Χαρακτηριστικοί Ρόλοι: Αλλοίμονο στους Νέους, Έξω οι Κλέφτες, Η Βίλλα των Οργίων, Υπάρχει και Φιλότιμο, Φωνάζει ο Κλέφτης, Ραντεβού στον Αέρα, Φουκοθαλασσιές.


πηγή: Multimedia CD-ROM Ελληνικός Κινηματογράφος 1997 ΕΘΝΟDATA

Φιλμογραφία:

1953 ΚΟΛΑΣΜΕΝΟΙ, ΟΙ
1955 ΜΑΓΙΚΗ ΠΟΛΗ
1956 ΔΡΑΚΟΣ, Ο
1957 ΜΠΑΡΜΠΑ-ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΝΑΤΑΣ
1961 ΑΛΛΟΙΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ
1961 ΕΞΩ ΟΙ ΚΛΕΦΤΕΣ
1961 ΣΑΡΑΝΤΑ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΑ
1962 ΛΟΥΣΤΡΑΚΟΣ, Ο
1962 ΟΤΑΝ ΛΕΙΠΕΙ Η ΓΑΤΑ
1962 ΚΑΤΡΑΚΥΛΙΣΜΑ ΣΤΟ ΒΟΥΡΚΟ (ΚΥΛΙΣΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΒΟΥΡΚΟ ΙΙ, ΛΥΤΡΩΣΕ ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ)
1963 ΑΣΩΤΟΣ, Ο
1963 ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ ΣΤΗ ΒΙΛΛΑ ΝΕΛΛΗ
1963 ΠΛΗΓΩΜΕΝΕΣ ΚΑΡΔΙΕΣ
1963 ΟΣΑ ΚΡΥΒΕΙ Η ΝΥΧΤΑ (ΑΓΡΙΑ ΝΥΧΤΑ)
1964 ΒΙΛΛΑ ΤΩΝ ΟΡΓΙΩΝ, Η
1964 ΕΞΩ ΦΤΩΧΕΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΚΑΡΔΙΑ

1964 ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ ΚΟΣΜΑΚΗΣ
1964 ΠΙΚΡΗ ΜΟΥ ΑΓΑΠΗ
1965 ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΖΩΗΣ
1965 ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΠΑΨΕ ΝΑ ΠΟΝΑΣ
1965 ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΓΙΑ ΦΙΛΗΜΑ
1965 ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΤΙΜΟ
1965 ΦΩΝΑΖΕΙ Ο ΚΛΕΦΤΗΣ
1965 ΕΧΘΡΟΙ, ΟΙ
1966 ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ
1966 ΦΟΥΣΚΟΘΑΛΑΣΣΙΕΣ
1966 ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΑΤΙΜΑΣΜΕΝΗ
1967 ΚΟΡΟΪΔΑΡΑ, Η
1967 ΑΝ ΜΙΛΟΥΣΕ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΜΟΥ (ΟΤΑΝ Η ΚΑΡΔΙΑ ΚΥΒΕΡΝΑ)
1967 ΤΟΥ ΧΩΡΙΣΜΟΥ ΤΟ ΤΡΑΙΝΟ
1967 ΣΑΠΙΛΑ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΑ (ΣΑΠΙΛΑ ΣΤΟ ΚΟΛΩΝΑΚΙ - ΝΤΡΟΠΙΑΣΜΕΝΗ, Η)

ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΗΘΟΠΟΙΟΙ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΑ ΙΣΩΣ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ

 

Λιάσκου Χλόη

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σε ηλικία τεσσάρων ετών ξεκίνησε μαθήματα χορού στη Σχολή Ζουρούδη, όπου φοίτησε μέχρι τα 18 της, παίρνοντας το δίπλωμα της χορεύτριας.

Η κινηματογραφική της καριέρα ξεκίνησε το 1962 σε ηλικία 16 ετών, όταν εμφανίστηκε στην ταινία της Φίνος Φιλμ, Νόμος 4000. Από τότε και ως το 1966 συνεργαζόταν αποκλειστικά με την Φίνος Φιλμ (ο Φίνος επιδιώκε να δένει τους ηθοποιούς με την εταιρία του - κάτι που δεν κατάφερε με την Βουγιουκλάκη).

Το 1971, προσλήφθηκε στο Εθνικό Θέατρο, όπου παρέμεινε 12 χρόνια και έπαιξε σε παραστάσεις όπως: "Ηλέκτρα", "Εκάβη", "Ορέστης", "Τέλος καλό όλα καλά", "Οθέλλος", "Δον Κιχώτης", "Διαστημικά χρυσάνθεμα", "Νταντόν", "Μουσαφιρέοι" κ.ά. Το καλοκαίρι του 1993, για πρώτη φορά πρωταγωνίστησε σε επιθεώρηση στο Δημοτικό Θέατρο Νίκαιας.

Στην τηλεόραση εμφανίστηκε σε πολλά θεατρικά έργα και σήριαλ όπως: "Οικογένεια", "Παράλληλοι δρόμοι", "Καλημέρα ζωή", "Τμήμα ηθών" κ.ά. Από το 1970 μέχρι σήμερα συνεργάστηκε πολλές

ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΗΘΟΠΟΙΟΙ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΑ ΙΣΩΣ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ

Πρωτοπαππάς Ευάγγελος

Γεννήθηκε το 1917 στην Τήνο. Σπούδασε στη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Επίσης έχει σπουδάσει πολιτικές επιστήμες.

Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1942, στη μουσική κωμωδία "Αλάτι και πιπέρι". Παρέμεινε στο Θέατρο Κοτοπούλη ως το 1947, συμμετέχοντας στα έργα: "Άνδρας γυναίκα διάβολος", "Ψεύτης και καλόγρια", "Η πιο χαρούμενη ώρα σου", "Οι Γερμανοί ξανάρχονται" κ.ά.

Από το 1947-1958, εργάστηκε στο Θίασο Κατερίνας-Λογοθετίδη παίζοντας στα έργα: "Έξυπνοι και κουτοί", "Ένας ήρωας με παντούφλες", "Ένας βλάκας και μισός" κ.ά. Στη συνέχεια εμφανίστηκε με το θίασο του Ντίνου Ηλιόπουλου, αλλά και με το Εθνικό Θέατρο, στα έργα "Αντώνιος και Κλεοπάτρα", "Πλούτος", "Σφήκες" κ.ά.

ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΗΘΟΠΟΙΟΙ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΑ ΙΣΩΣ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ

Πλατής Νικήτας

Γεννήθηκε στην Αμοργό το 1912. Ηθοποιός της σκηνής από το 1932 έκανε την πρώτη του εμφάνιση με το μουσικό έργο Ριρίκα του θίασου Ρ. Ρουγγέρη. Από το 1940 εμφανίστηκε πολλές φορές ως θιασάρχης και πρωταγωνίστησε σε οπερέτες, κωμωδίες και επιθεωρήσεις. Ραράλληλα με τη μακρόχρονη σταδιοδρομία του ως ηθοποιός, εργάστηκε και ως συγγραφέας (έχει γράψει πέντε θεατρικά έργα και περί τα διακόσια νούμερα σε επιθεωρήσεις).

Στον κινηματογράφο έκανε την πρώτη του εμφάνιση το 1958 στις ταινίες Ο Μιμίκος και η Μαίρη και η Κυρά Μας η Μαμή. Από τότε έγινε ένα από τα βασικά πρόσωπα του ελληνικού κινηματογράφου, αφού τον συναντάμε σε δεύτερους και πρώτους ρόλους, σε 112 ταινίες.

Το 1972 εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην τηλεόραση στη σειρά "Μπολσόϊ Ιβάν και Μπιγκ Τζων", ενώ λίγο αργότερα έγινε γνωστός στο πλατύ κοινό με τη συμμετοχή του στο σήριαλ "Μεθοριακός Σταθμός".

πηγές:
Δίτομη Εγκυκλοπαίδεια Ελληνικός Κινηματογράφος 2005 Ελληνικά Γράμματα 

Φιλμογραφία (μέχρι το 1973):

1958  H ΚΥΡΑ ΜΑΣ Η ΜΑΜΗ
1958  ΜΙΜΙΚΟΣ ΚΑΙ Η ΜΑΙΡΗ
1960 ΧΡΙΣΤΙΝΑ
1961 ΔΙΑΒΟΛΟΥ ΚΑΛΤΣΑ
1962 ΜΕΡΙΚΟΙ ΤΟ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΚΡΥΟ
1962 ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟ, ΤΟ
1962 ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ
1963 ΠΟΛΥΤΕΧΝΙΤΗΣ ΚΙ ΕΡΗΜΟΣΠΙΤΗΣ
1963 ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ Ο ΛΕΥΤΕΡΑΚΗΣ, Ο
1963 ΛΕΝΙΩ Η ΒΟΣΚΟΠΟΥΛΑ (ΜΑΤΩΜΕΝΑ ΟΝΕΙΡΑ)
1963 ΤΥΧΕΡΟ ΠΑΝΤΑΛΟΝΙ, ΤΟ
1964 ΘΑ ΣΕ ΚΑΝΩ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ
1964 ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΙ, ΟΙ
1964 ΧΑΡΤΟΠΑΙΧΤΡΑ, Η
1965 ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΤΡΕΛΛΟΣ, ΤΡΕΛΛΟΣ ΒΕΓΓΟΣ

OI ΓΑΜΠΕΣ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΑΦΙΣΣΑ

ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΗΘΟΠΟΙΟΙ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΑ ΙΣΩΣ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ

Στεφανίδου Σμαρώ

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Βασιλικού Θεάτρου. Στη σκηνή πρωτοεμφανίστηκε το 1937, στο Θέατρο Κοτοπούλη, με το έργο "Ρουμπής Κουμπής και κουμπιά", όπου και παρέμεινε μέχρι το 1940, συμμετέχοντας σε παραστάσεις όπως: "Έκτο πάτωμα", "Στέλλα Βιολάντη", "Ηλέκτρα" κ.ά.

Από το 1940 έως και το 1942 συνεργάστηκε με το Θίασο Κατερίνας και εμφανίστηκε σε παραστάσεις μεταξύ των οποίων: "Κυρία σ' αγαπώ", "Η κυρία δεν με μέλλει" κ.ά. Πάντα ως βασικός στέλεχος, συνεργάστηκε με τους μεγαλύτερους αθηναϊκούς θιάσους (Θέατρο Τέχνης, Θίασο Μανωλίδου - Παππά κ.ά.), με αποκορύφωμα το 1952, όταν με το Θίασο Β. Λογοθετίδη, παρουσίασαν το έργο "Δεσποινίς ετών 39", το οποίο γνώρισε τεράστια επιτυχία τόσο σαν θεατρική παράσταση, όσο και σαν ταινία λίγο αργότερα.

Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1951, στην ταινία Τα τέσσερα σκαλοπάτια.

πηγή: Multimedia CD-ROM Ελληνικός Κινηματογράφος 1997 ΕΘΝΟDATA

Φιλμογραφία (εώς το 1973):

1951 ΤΕΣΣΕΡΑ ΣΚΑΛΟΠΑΤΙΑ, ΤΑ
1952 ΠΥΡΓΟΣ ΤΩΝ ΙΠΠΟΤΩΝ, Ο (ΛΑΟΣ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΕΣ)
1953 ΣΑΝΤΑ ΤΣΙΚΙΤΑ
1954 ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΕΤΩΝ 39
1956 ΖΗΛΙΑΡΟΓΑΤΟΣ, Ο
1957 ΓΥΝΑΙΚΑΣ, Ο
1960 ΜΑΝΤΑΛΕΝΑ
1960 ΤΡΕΙΣ ΚΟΥΚΛΕΣ ΚΙ ΕΓΩ
1961 ΑΛΛΟΙΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ
1962 ΤΑΞΙΔΙ, ΤΟ

1963 ΕΝΑΣ ΒΛΑΚΑΣ ΜΕ ΠΑΤΕΝΤΑ
1964 ΓΑΜΟΣ ΑΛΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ
1964 ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΤΟΥ, Ο (ΜΟΝΤΕΡΝΟΙ ΓΑΜΠΡΟΙ)
1964 ΜΙΑ ΒΔΟΜΑΔΑ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ
1967 ΜΙΑΣ ΠΕΝΤΑΡΑΣ ΝΕΙΑΤΑ
1968 ΤΡΕΛΛΟΣ ΤΑ ΧΕΙ 400, Ο
1972 ΔΟΥΛΙΚΟ ΑΜΕΣΟΥ ΔΡΑΣΕΩΣ (ΘΗΛΥΚΟ ΑΜΕΣΟΥ ΔΡΑΣΕΩΣ)
1973 ΕΙΚΟΣΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΚΑΙ ΕΓΩ

ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΗΘΟΠΟΙΟΙ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΑ ΙΣΩΣ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ

Γεννήθηκε το 1911. Ξεκίνησε το 1940 ως ηθοποιός του λυρικού θεάτρου. Ασχολήθηκε στη συνέχεια με το θέατρο και τον κινηματογράφο. Από τις θεατρικές του δραστηριότητες σημαντικότερη ήταν η πολυετής θητεία του στο Κ.Θ.Β.Ε.
Στον κινηματογράφο αποτέλεσε τον σχεδόν μόνιμο συμπρωταγωνιστή του Βασίλη Λογοθετίδη. Το κινηματογραφικό του ντεμπούτο το έκανε το 1949, στην ταινία του Νίκου Τσιφόρου, Τελευταία Αποστολή. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του είχε αποσυρθεί από την ενεργό δράση, με αποτέλεσμα ο θάνατός του, το 1989, να περάσει σχεδόν απαρατήρητος από το καλλιτεχνικό κύκλωμα.

ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΗΘΟΠΟΙΟΙ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΑ ΙΣΩΣ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ

Χριστοφορίδης Περικλής

Γεννήθηκε στην Τραπεζούντα της Μικράς Ασίας το 1908. Ηθοποιός της σκηνής από το 1924, πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 1929, στην ταινία "Μπόρα".
Στη συνέχεια συνεργάστηκε με πολλούς θιάσους και ίδρυσε δικούς του, και περιόδευσε στον ελληνισμό του εξωτερικού. Παράλληλα ήταν συγγραφέας θεατρικών έργων και κινηματογραφικών σεναρίων και ως ηθοποιός, έκανε μια πλούσια κινηματογραφική καριέρα με τη συμμετοχή του σε περισσότερες από 200 ταινίες.
Μετά τον Λαυρέντη Διανέλλο, είναι ο πιο παραγωγικός ηθοποιός του ελληνικού σινεμά σε αριθμό ταινιών.
Πέθανε το 1983.

πηγή: Multimedia CD-ROM Ελληνικός Κινηματογράφος

Φιλμογραφία (από το 1947 μέχρι το 1973):