Πώς ανασταίνεται μια πεθαμένη κοινωνία

 ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΙΑΝΝΑΡΑ/ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Με ποιο κριτήριο θα διακρίνουμε το «καινούργιο» στην πολιτική, αν τυχόν και οψέποτε εμφανιστεί; Πώς θα ξεχωρίσουμε τη διαφορετική οπτική, τον προγραμματικό ρεαλισμό, τον αυθεντικό ηγέτη;
Κριτήριο στέρεο και δοκιμασμένο είναι η αλλαγή «γηπέδου», αλλαγή των όρων του «παιχνιδιού» – η συνεπής άρνηση του καινούργιου να παίξει στο «γήπεδο» του παλιού και με τους όρους του παλιού. Λίγο πιο συγκεκριμένα, αλλά πάντοτε ενδεικτικά: Το κριτήριο είναι ότι το καινούργιο αρνείται να συμβιβαστεί με «βελτιώσεις» του παλιού, με την επιδιόρθωση της καταστροφής και της παρακμής, με το να κουράρει το από γεννησιμιού του διεστραμμένο.
Οταν ρεκλαμάρουμε σαν «καινούργιο» στην πολιτική την επαναδιαπραγμάτευση των «Μνημονίων» και του χρέους, είναι περισσότερο από φανερό ότι απλώς «διαχειριζόμαστε» τη συντελεσμένη καταστροφή, μένουμε παγιδευμένοι στη διαχειριστική εκδοχή της πολιτικής που χρόνια τώρα επιτείνει μοιραία την παρακμιακή μας διάλυση και την παραλυτική ανημπόρια. Το καινούργιο θα είναι, τόσο ως επαγγελία όσο και ως ρεαλιστικός προγραμματισμός, να ξαναπιστέψει ο Ελληνας ότι κάπου μπορεί να τα καταφέρει. Οτι η ζωή δεν τελειώνει στην οικονομική συμφορά, δεν θα αφήσει να του  κλέψουν  τη  ζωή του υποχρεώνοντάς  τον  να  την  ταυτίζει με το εισόδημα.
Ελάχιστο το παράδειγμα, αλλά ενδεικτικό: Είμαστε υπερχρεωμένοι, ραγιάδες στους δανειστές μας; Λοιπόν, από την επόμενη χρονιά, η Ελλάδα θα έχει τα καλύτερα κλασικά λύκεια της Ευρώπης, δεν στοιχίζει τίποτε περισσότερο, μόνο μια επιτελική ομάδα ψυχωμένων αρίστων (την έχουμε) και την απαιτητικότερη δυνατή αξιολόγηση του εκπαιδευτικού προσωπικού.

ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ Ο ΟΜΠΑΜΑ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕ ΧΘΕΣ ΤΗΝ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΓΙΑ ΑΡΧΗ ΜΕ 100 ΕΚΑΤ ΔΟΛΑΡΙΑ

O ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΟΜΠΑΜΑ ΧΘΕΣ 2 ΑΠΡΙΛΙΟΥ  ΠΡΟΤΕΙΝΕ ΣΤΟ ΚΟΓΚΡΕΣΟ  ΕΝΑ  ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ  ΑΞΙΑΣ ΠΕΡΙΠΟΥ 100 ΕΚΑΤ ΔΟΛΑΡΙΩΝ ΠΟΥ ΘΑ ΕΧΕΙ ΒΑΣΙΚΟ ΣΚΟΠΟ ΤΗΝ ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΗΣΗ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΠΙΟ ΜΙΚΡΟ ΚΥΤΤΑΡΟ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ.
ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΠΟΥ ΟΝΟΜΑΣΤΗΚΕ  BRAI N ((Brain Research through Advancing Innovative Neurotechnologies) era ) ΕΙΧΕ ΗΔΗ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΘΕΙ ΤΟΝ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ ΤΟΥ ΟΜΠΑΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ
«ΕΙΜΑΣΤΕ  ΙΚΑΝΟΙ ΝΑ  ΕΝΤΟΠΙΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΤΑΥΤΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ ΜΑΚΡΥΝΟΥΣ ΓΑΛΑΞΙΕΣ  ΠΟΥ ΑΠΕΧΟΥΝ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΤΗ ΦΩΤΟΣ ΟΠΩΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΙΚΑΝΟΙ ΣΑΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΕΙΔΟΣ  ΝΑ ΜΕΛΕΤΑΜΕ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΤΑ ΠΙΟ ΜΙΚΡΑ ΑΤΟΜΑ ΤΗΣ ΥΛΗΣ  ΑΛΛΑ ΑΚΟΜΗ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ ΝΑ  ΑΠΟΚΑΛΥΨΟΥΜΕ  ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ  1.3 ΚΙΛΩΝ   ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΑ ΔΥΟ ΑΥΤΙΑ ΜΑΣ» ΕΙΠΕ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΒΕΒΑΙΑ Η ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΗ ΜΟΛΙΣ

25 ΦΩΤΟ ΠΑΙΔΙΚΑ ΚΑΡΟΤΣΑΚΙΑ ΚΑΙ ΑΜΑΞΕΣ – Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥΣ ΜΕ ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ – ΜΕΡΟΣ Α –

ΠΕΡΝΩΝΤΑΣ ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΩΤΟ ΒΛΕΠΕΤΕ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

MORE PHOTOS :

25 ΦΩΤΟ ΠΑΙΔΙΚΑ ΚΑΡΟΤΣΑΚΙΑ ΚΑΙ ΑΜΑΞΕΣ – Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥΣ ΜΕ ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ – ΜΕΡΟΣ Α –

Όχι στην καταπίεση της λιτότητας

par Ramonet Ignacio, [Καϊμάκη Βάλια (μτφ)]

« Η καλύτερη οχύρωση των δυνατών είναι η αδράνεια των λαών »

Μακιαβέλι

Σαν να πνίγονται. Κάπως έτσι αισθάνονται σε πολλές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι πολίτες που στραγγαλίζονται από τόσους πολλούς περιορισμούς και μειώσεις. Ένα συναίσθημα που εντείνεται από τη διαπίστωση ότι η πολιτική εναλλαγή στην εξουσία δεν αλλάζει τη « λύσσα για λιτότητα » [1] των κυβερνώντων.

Στην Ισπανία, για παράδειγμα, η κοινωνία υπέφερε από τις υπέρμετρες δόσεις που επέβαλε ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός Θαπατέρο, από τον Μάιο του 2010. Έτσι, κατά τις βουλευτικές εκλογές του περασμένου Νοεμβρίου, ο Μαριάνο Ραχόι, υποψήφιος του συντηρητικού Λαϊκού Κόμματος, υποσχέθηκε την « αλλαγή » και την « επιστροφή της ευτυχίας ». Τίποτα λιγότερο. Ωστόσο, από την επομένη της εκλογής του κιόλας, με το τσεκούρι ανά χείρας, ξεκίνησε την πιο καταστροφική διάλυση των κοινωνικών κεκτημένων στην ιστορία της Ισπανίας.