Σελίδες


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΗΘΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΗΘΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 29 Νοεμβρίου 2013

ΓΚΑΜΠΡΙΕΛΑ ( ΓΑΒΡΙΕΛΑ ) Η ΔΙΑΣΗΜΟΤΕΡΗ ΠΟΡΝΗ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ - 5 ΒΙΝΤΕΟ -

Η εκπομπή «ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ» διερευνά την προσωπικότητα μιας «κοινής» γυναίκας που γοήτευσε τους άνδρες της εποχής και έμεινε αλησμόνητη για την καλοσύνη και τις φιλανθρωπίες της, της ΓΑΒΡΙΕΛΛΑΣ ΟΥΣΑΚΟΒΑ. Στην εκπομπή μιλούν για την ΓΑΒΡΙΕΛΛΑ, δημοσιογράφοι, γιατροί, καλλιτέχνες και άνθρωποι που τη γνώρισαν. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην ανεξιχνίαστη δολοφονία της, η οποία συγκλόνισε τη κοινή γνώμη. Κατά τη διάρκεια της εκπομπής προβάλλεται φωτογραφικό υλικό και ένα σπάνιο οπτικοακουστικό υλικό της ΕΡΤ, όπου η ΓΑΒΡΙΕΛΛΑ εξιστορεί την εκπαίδευσή της αλλά και τους λόγους της επαγγελματικής της επιλογής.


==============

==================

==================

============

Σάββατο 12 Οκτωβρίου 2013

Η θέση του παιδιού στο Βυζάντιο.


Όπως σε όλες τις μεσαιωνικές κοινωνίες, έτσι και στη Βυζαντινή, το παιδί δεν αποτελεί το κέντρο ενδιαφέροντος της οικογένειας και η θέση του δεν είναι προνομιακή μεταξύ των μελών της. Οι κοινωνικές αντιλήψεις επηρεάζουν την ενασχόληση της επιστήμης με το παιδί και η φροντίδα της υγείας του δε διαχωρίζεται από εκείνη των ενηλίκων. Οι πληροφορίες από τις ιστορικές, αγιολογικές και ιατρικές πηγές συνηγορούν στην έλλειψη της Παιδιατρικής ειδικότητας, αλλά ταυτόχρονα μαρτυρούν τη στάση της Εκκλησίας προς τον ανήλικο πληθυσμό σχετικά με τη ζωή του (απαγόρευση εκτρώσεων και έκθεσης βρεφών σε σύμφωνη νομοθετική ρύθμιση από την Πολιτεία) και την υγεία του (σωματική, ψυχική και κοινωνική) θέτοντας τη φιλανθρωπία στην κορυφή των αρετών και υλοποιώντας την με τη δημιουργία ευαγών ιδρυμάτων και με την αφιέρωση αρκετών αγίων αποκλειστικά στην προστασία των παιδιών και τη θαυματουργική θεραπεία τους από τις αρρώστιες.

ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΗΛΙΚΙΩΝ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ
Η νομική αναγνώριση της παιδικής ηλικίας ως αυτοτελές έννομο αγαθό είναι ανύπαρκτη στο μεγαλύτερο διάστημα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας και μόνο στους τελευταίους αιώνες επιχειρείται να καλυφθεί το κενό με το έργο του Κωνσταντίνου Αρμενόπουλου «Εξάβιβλος». Στο κεφάλαιο «Περί άνηβων και αφηλίκων», του ανωτέρω συγγράμματος, ορίζεται η ανηλικότητα από τη γέννηση μέχρι το 25ο έτος και καταγράφονται οι ειδικότερες διακρίσεις.
«Ίμφαντες» ή «νήπιοι» ονομάζονται οι ανήλικοι μέχρι 7 ετών. «Άνηβοι» καλούνται τα αγόρια μέχρι το 14ο και τα κορίτσια μέχρι το 12ο έτος της ηλικίας τους και «αφήλικες» από τα όρια αυτά μέχρι το 25ο έτος.

ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΒΡΕΦΟΥΣ
Η διάθεση του νομοθέτη να προστατεύσει τον παιδικό πληθυσμό από κάθε επιβουλή εναντίον του είναι εμφανής στην αυξανόμενη αυστηρότητα με την οποία τιμωρούνται οι αξιόποινες πράξεις που στρέφονται κατά των ανηλίκων. Η μέριμνα αυτή επεκτείνεται στα έμβρυα, τα οποία έχουν τα ίδια δικαιώματα και θεωρούνται αναπτυσσόμενες ψυχοσωματικές οντότητες. Ο σεβασμός προς το έμβρυο επιβάλλει την αναστολή κάθε καταδίκης της μητέρας στη διάρκεια της εγκυμοσύνης, αλλά ακόμα και την υποχρεωτική αφαίρεση του κυήματος από την αποθανούσα έγκυο λόγω πιθανότητας να είναι ζωντανό. Η Πολιτεία φροντίζει επίσης σε περιπτώσεις θανάτου του πατέρα ή διαζυγίου να αναλάβει την προστασία του παιδιού που θα γεννηθεί διορίζοντας «κουράτορα» (επίτροπο) που οφείλει να μεριμνήσει για την ανατροφή του.

Δευτέρα 15 Ιουλίου 2013

ΝΙΚΟΣ ΤΣΕΛΕΜΕΝΤΕΣ - ΕΝΑΣ CHEF ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΕ ΚΑΘΕ ΕΛΛΗΝΙΔΑ

Nικόλαος Τσελεμεντές

 
 
(κλικ για zoom)
Aυτά έγραφε η εφημερίδα "Ελευθερία" στις 5 Μαρτίου 1958 για τον Νικόλαο Τσελεμεντέ, λίγες μέρες μετά το θάνατό του (στις 2 Μαρτίου). Ο Τσελεμεντές είχε γεννηθεί το 1878. Καταγόταν από τη Σίφνο αλλά μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε μαγειρική στη Βιέννη, για ένα χρόνο, αλλά ταξίδεψε και σε διάφορες άλλες χώρες, όπως Γαλλία, Τουρκία, Ιταλία κ.α. Το 1920 πήγε στις ΗΠΑ όπου έμεινε για αρκετά χρόνια και εργάστηκε σε μερικά ακριβά εστιατόρια ενώ ταυτόχρονα έκανε ανώτερες σπουδές στη μαγειρική και τη ζαχαροπλαστική . Ο οδηγός μαγειρικής του έγινε ανάρπαστος από τα πρώτα χρόνια κυκλοφορίας του, ενώ το όνομα Τσελεμεντές θα γίνει συνώνυμο για κάθε οδηγό

Δευτέρα 11 Μαρτίου 2013

Ντελάλης ( ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΙΑ )

 Περικλής Βυζάντιος «Ντελάλης» (1893-1972)
 Περικλής Βυζάντιος «Ντελάλης» (1893-1972)

Ο Ντελάλης* διαλαλούσε τα νέα, τις παραγγελίες που έπαιρνε από τις αρχές ή για τα εμπορεύματα που έφερναν οι πραματευτάδες. Τα παλιά τα χρόνια που δεν είχαν ανακαλυφτεί το ραδιόφωνο, η τηλεόραση και το μεγάφωνο οι αρχές είχαν πρόβλημα να επικοινωνήσουν με τους κατοίκους και να τους πουν για κάποια πράγματα ή αποφάσεις που τους αφορούσαν. Η δυνατή φωνή και κυρίως ο τρόπος που παρουσίαζαν συνοπτικά τα νέα ή διαφήμιζαν τα προϊόντα, τους καθιστούσε γνωστούς στην τοπική κοινωνία. Έβαζε την παλάμη στο στόμα, σαν χωνί, κι έπαιρνε τις γειτονιές φωνάζοντας. Η αμοιβή του ήταν ένα ποτηράκι τσίπουρο ή λίγο κολατσιό.

Ο τελευταίος  ντελάλης των Διδύμων Παναγής (αριστερά) με τον φωτογράφο Στέφο Αλεξανδρίδη.
Ο τελευταίος ντελάλης των Διδύμων Παναγής (αριστερά) με τον φωτογράφο Στέφο Αλεξανδρίδη.
Υπήρχαν αρκετοί που ασκούσαν το παραδοσιακό επάγγελμα του Ντελάλη. Ορισμένοι μάλιστα είχαν ιδιαίτερα δυνατή φωνή και τους προτιμούσαν. Κάθε φορά που κάποιος ήθελε να ανακοινώσει  κάτι που εμπορευόταν έστελνε το ντελάλη να φωνάξει στους κατοίκους  τα νέα.

Παρασκευή 8 Μαρτίου 2013

ΜΑΡΤΗΣ ΤΟΥ 1913 – ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ …ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΟΥΝ ΤΗΝ ΚΟΥΖΙΝΑ – 25 ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΦΩΤΟ -


March 3, 1913 in Washington, DC five thousandth suffragettes march with the requirement to give women the right to vote. Women’s rights movement was gaining momentum. In the end, President Woodrow Wilson persuaded Congress to pass a piece of legislation, the ratification in 1920 became the Nineteenth Amendment to the U.S. Constitution, which prohibits discrimination in the election by gender.
Crowd around an ambulance. Dozens of protesters were injured in the day during the march, March 3, 1913.
Crowd around an ambulance. Dozens of protesters were injured in the day during the march, March 3, 1913.
Press about the parade of suffragists.
Press about the parade of suffragists.
Josephine Beyderhass and Inez Mihollend Boyshevayn parade of suffragists.
Josephine Beyderhass and Inez Mihollend Boyshevayn parade of suffragists.
Elizabeth Freeman from the Association for women's suffrage in New York preparing to join the parade in Washington March 3, 1913
Elizabeth Freeman from the Association for women’s suffrage in New York preparing to join the parade in Washington March 3, 1913
(περισσότερα…)

Τετάρτη 27 Ιουνίου 2012

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΙΑ.. Ο ΠΛΑΝOΔΙΟΣ ΠΑΓΩΤΑΤΖΗΣ- ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΒΓΑ

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΕΚΛΕΙΝΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΓΕΜΙΖΑΝΕ ΑΠΟ ΠΑΙΔΙΑ .
 ΠΟΛΛΑ ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΠΑΙΞΟΥΝ... ..Η ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΑΣΤΕΙΡΕΥΤΗ
ΕΚΕΙΝΟ ΟΜΩΣ ΠΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕ ΤΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΚΩΝ ΜΑΣ ΧΡΟΝΩΝ  ΗΤΑΝ ΤΟ ΠΑΓΩΤΟ ΚΑΙ  Ο ΠΑΓΩΤΑΤΖΗΣ

Την πρώτη εμφάνισή του την έκανε την Άνοιξη, τις μέρες του Πάσχα και σταματούσε το φθινόπωρο με την εμφάνιση των καστανάδων, αν και οι περισσότεροι από αυτούς ήταν οι ίδιοι, διότι έκαναν παράλληλα και δεύτερο εποχιακό επάγγελμα.
ΠΡΙΝ ΓΙΝΟΥΝ ΕΥΡΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ ΤΑ ΣΥΣΚΕΥΑΣΜΕΝΑ ΗΤΑΝ ΤΟ ΧΥΜΑ ΠΑΓΩΤΟ ΣΕ ΧΩΝΑΚΙ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΟΙ ΠΑΓΩΤΑΤΖΗΔΕΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥΣ ΠΩΣ ΤΟ ΕΚΑΝΑΝ ?

 Βράζανε το γάλα και προσθέτανε ζάχαρη, αυγά, κακάο ή βανίλια, ανάλογα με τη γεύση που θέλανε να φτιάξουν. Όταν έβραζε το μείγμα, το κατέβαζαν από τη φωτιά και το τοποθετούσαν σε ένα μεταλλικό κάδο, ο οποίος βρισκόταν μέσα σε ένα ξύλινο βαρέλι. Στο κενό που υπήρχε ανάμεσα στο ξύλινο βαρέλι και στον κάδο, έβαζαν πάγο και συνέχιζαν να ανακατεύουν το μείγμα μέχρι να πήξει.

Το ευκολότερο παγωτο γιά να γίνει ηταν εκείνο με την γευση βανιλιας με γευση σοκολάτας ηταν πολυτέλεια !!!

Αργότερα παρουσιαστηκε η ΕΒΓΑ και μόλις κούγαμε 

ΕΒΓΑ ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ ΠΑΓΩΤΟ ΕΒΓΑ 



όλοι έξω όσοι βεβαια ειχσν το απαίτουμενο χρήμα 

 Το παλιό καροτσάκι του παγωτατζή ήταν σωστό κομψοτέχνημα , με το ωραίο σκέπαστρο, τις παραστατικές λαΪκές ζωγραφιές και τα διάφορα σχέδια που κοσμούσαν τις πλευρές του.

 ΤΩΡΑ ΠΟΙΟΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΤΟΝ ΠΑΓΩΤΑΤΖΗ , ΑΝ ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΜΕΡΙΚΟΙ ΑΚΟΜΑ , ΤΑ ΣΥΣΚΕΥΑΣΜΕΝΑ ΠΑΓΩΤΑ ΤΑ ΒΡΙΣΚΕΙΣ  ΟΠΟΤΕ ΘΕΛΕΙΣ ... ΔΕΝ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ  ΕΚΕΙΝΗ Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΚΥΡ- ΧΡΗΣΤΟΥ ΝΑ ΦΩΝΑΖΕΙ 

ΕΒΓΑ ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ ΠΑΓΩΤΟ ΕΒΓΑ 

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΒΓΑ 

 Ήταν καλοκαίρι του '36 όταν για πρώτη φορά οι Έλληνες έφαγαν παγωτό σε ξυλάκι.
Το πρώτο παγωτό ξυλάκι στην Ελλάδα, με άδεια ευρεσιτεχνίας σε δύο αδέρφια που είχαν επιστρέψει από την Αμερική, τους αδερφούς Σουραπά, οι οποίοι είχαν ιδρύσει την Εθνική Βιομηχανία Γάλακτος, όπως ήταν η πρώτη επωνυμία, στον Βοτανικό.
Το παγωτό ήταν στην αρχή μόνο γεύση βανίλια. Το ξυλάκι με επικάλυψη σοκολάτας ήρθε αργότερα!

 Στα μέσα της δεκαετίας του 1930, της δεκαετίας που από πολλούς ιστορικούς χαρακτηρίζεται ως η βιομηχανικά γονιμότερη της προπολεμικής περιόδου, θα αρχίσει να κάνει τα πρώτα της δειλά βήματα η ελληνική γαλακτοβιομηχανία. Σημαντικότερος εκφραστής αυτής της προσπάθειας υπήρξε αναμφίβολα η Εθνική Βιομηχανία Γάλακτος, η γνωστή σε όλους μας ΕΒΓΑ.

   Η ΕΒΓΑ ιδρύθηκε το 1934 από τους αδερφούς Σουραπά, από την Τρίπολη, συνολικά έξι αδέρφια εκ των οποίων τα τέσσερα μετανάστευσαν στο Σικάγο της Αμερικής. Στην Αμερική, λοιπόν, όπου τα παγωτό έχει ήδη κάνει την εμφάνισή του στις αρχές του αιώνα από Ιταλούς πλανόδιους πωλητές, τα τέσσερα αδέρφια θα εργαστούν σκληρά, θα αποκτήσουν εμπειρίες και θα επιστρέψουν στα πάτρια εδάφη γεμάτοι ιδέες.

Πέμπτη 21 Ιουνίου 2012

ΝΑ ΜΗ ΛΕΙΠΕΙ ΤΟ ΒΥΣΣΙΝΟ


Το βύσσινο γίνεται το καλύτερο γλυκό, το πιο εύγευστο ηδύποτο και, φυσικά, υπέροχη βυσσινάδα. Το γλυκό, κλασσικά, φτιάχνεται με αναλογία φρούτου προς ζάχαρης 1:1, δηλαδή για ένα φλιτζάνι (ξεκουκουτσιασμένο με προσοχή με τη φουρκέτα) βύσσινο, ένα φλιτζάνι ζάχαρη. Τα βάζουμε στην κατσαρόλα κι όταν πάρουν βράση χαμηλώνουμε τη φωτιά και ξαφρίζουμε με την τρυπητή κουτάλα. Το αφήνουμε μέχρι να "δέσει", αφού στο τέλος προσθέσουμε και λίγο χυμό λεμονάκι για να μη ζαχαρώσει το γλυκό.
Όσο για το λικεράκι είναι, ομολογουμένως, το ωραιότερο του είδους!

Τρία είναι τα συνηθέστερα χειροποίητα λικέρ που θα σε κεράσουν σε κάποιο σπίτικο: Το "βερίκοκο" (βλ.κουκούτσια από βερίκοκο...), το "καρυδάκι" και το "κερασώ" που δεν είναι φτιαγμένο από κεράσια (βλ.κεράσια, κερασάδα, γλυκό και λικέρ κεράσι..), αλλά από βύσσινα.
Εξάλλου, βυσσινιά ή βυσσινέα, ονομάζεται η "προύμνη η κέρασος" ή "κέρασος η οξύκαρπος ή οξύχυμος".
Η λέξη "βυσσινιά" είναι μεταγενέστερη και αντλεί την ονομασία της (σύμφωνα με το λεξικό "Τεγόπουλου-Φυτράκη") από το αρχαίο επίθετο "βύσσινος"(εκ βύσσου κατασκευασμένος), όπου "βύσσος" είναι είδος λεπτού και πολύτιμου νήματος εκ ξανθού λιναρίου.
Αναφέρει ο Άνθιμος Γαζής στο "Λεξικόν της Ελληνικής Γλώσσης":
βύσσινα-Γαζής.jpg
Το λεξικό "Σουίδα", από την άλλη, συσχετίζει το "βυσσόν" με το πορφυρό χρώμα:

Σάββατο 12 Μαΐου 2012

ΓΙΑΤΙ ΛΕΜΕ ΤΗΣ ΠΟΥΤ@Ν@Σ ΤΟ ΚΑΓΚΕΛΟ - ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΟΝΤΩΣ ?


   Στην Ελλάδα το κάγκελο έχει την τιμητική του. Έχει γίνει σύνθημα, (τα μυαλά στα κάγκελα), έχει γίνει τραγούδι (κάγκελα, κάγκελα παντού), έχει εμπνεύσει και παραλληλιστεί με τη στέρηση της ελευθερίας (της φυλακής τα κάγκελα είναι για τους λεβέντες)
   Ωστόσο, ένα είναι μακράν το πιο γνωστό κάγκελο που έχει γράψει ιστορία… Της πουτάνας το κάγκελο, ή όπως το χαρακτήρισε πιο λόγια ο Χάρρυ Κλυνν, της επί χρήμασι εκδιδομένης γυναικός το σιδηρούν

Τετάρτη 28 Δεκεμβρίου 2011

Η 1η Ιανουαρίου δεν ήταν πάντα πρωτοχρονιά




Ολα τα ημερολογιακά συστήματα είναι επινοήσεις. Αυτό όμως που τα συνδέει είναι η ύπαρξη κάποιου σημείου αναφοράς, όπως στο χριστιανικό ημερολόγιο, στο οποίο κεντρικό σημείο είναι η γέννηση του Ιησού Ολα τα ημερολογιακά συστήματα είναι επινοήσεις. Αυτό όμως που τα συνδέει είναι η ύπαρξη κάποιου σημείου αναφοράς, όπως στο χριστιανικό ημερολόγιο, στο οποίο κεντρικό σημείο είναι η γέννηση του Ιησού Μέρες που είναι, ας κάνουμε ένα πρωτοχρονιάτικο ταξίδι στα χρονολογικά-ημερολογιακά συστήματα. Μια πρώτη, πολύ γενική, διαπίστωση είναι ότι όλα είναι επινοήσεις και κατασκευές. Συνδέονται, βεβαίως, με αστρονομικά φαινόμενα, και ειδικά τον ήλιο και τη σελήνη ή τον συνδυασμό των κινήσεών τους (αστρονομικό έτος), αλλά η Πρωτοχρονιά είναι μια επαναλαμβανόμενη εφεύρεση, μέχρι να επιβληθεί η 1η Ιανουαρίου. Η 1η Ιανουαρίου δεν ήταν πάντα… Πρωτοχρονιά Η ημερολογιακή αρχή της χρονιάς ήταν διαφορετική πολλές φορές σε διάφορες εποχές. Διέφερε ακόμη και μέσα σε ίδιες εποχές από διάφορες εθνικές ή άλλες ομάδες. Βεβαίως, κι όλα τα πολιτικά ημερολόγια του κόσμου. Αυτό που συνδέει, όμως, τις πρωτοχρονιές όλου του κόσμου στη διαδρομή της Ιστορίας είναι η ύπαρξη κάποιου σημείου αναφοράς. Απ αυτήν ακριβώς την οπτική ο κυρίαρχος σήμερα τρόπος μέτρησης του πολιτικού και εκκλησιαστικού χρόνου, που εισηγήθηκε ο μοναχός Διονύσιος ο Μικρός (6ος αιώνας), ήταν η ωριμότερη έως τότε σκέψη. Η αφετηρία Η ιστορία δεν είχε πια απλώς ένα σημείο εκκίνησης, αλλά ένα κέντρο. Ολα τα συμβάντα μπορούσαν να τοποθετηθούν ΠΡΙΝ ή ΜΕΤΑ από την εμφάνιση του Ιησού. Μέχρι τότε στα περισσότερο γνωστά συστήματα οι χρονολογήσεις τοποθετούσαν τα γεγονότα ΜΕΤΑ μια αφετηρία: Την άλωση της Τροίας, την πρώτη Ολυμπιάδα, την κτίση της Ρώμης, την άνοδο του Διοκλητιανού στην εξουσία, τη δημιουργία του κόσμου κλπ. Είναι φανερό ότι ο καθορισμός ενός γεγονότος-σημείου αναφοράς είναι πολύπλοκος, αλλά πάντα προϋποθέτει τη βούληση μιας εξουσίας (πολιτική, θρησκευτική κλπ.) για να επιβληθεί. Χωρίς να σημαίνει πάντα ότι αυτή η βούληση αρκεί για την καθιέρωση, αφού η αποδοχή ή η απόρριψή του επηρεάζεται και από άλλους παράγοντες (πολιτιστικοί, χρηστικοί κ.ά.). Ετσι, για παράδειγμα, η χρονολόγηση με τα πρόσημα π.Χ. ή μ.Χ., προϋποθέτει την εγκαθίδρυση του χριστιανισμού στη Δύση. Το Ιουλιανό ημερολόγιο την επιβολή της θέλησης του Ιούλιου Καίσαρα, το βυζαντινό τον αυτοκράτορα Διοκλητιανό, το Γρηγοριανό τον Πάπα Γρηγόριο. Για να πάμε πιο πίσω, το πρώτο αρχαίο αθηναϊκό τον Κέκροπα, το αργολικό την Ηρα, της Μεσοποταμίας συγκεκριμένους άρχοντες-βασιλιάδες και πάει λέγοντας