Όψεις του προσωπείου

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

 

Το φημισμένο Προσωπείο του Αγαμέμνωνα

Χρήστες

Προσωπείο φορά ο θεός, λ.χ. ο Διόνυσος, ο νεκρός, ο πιστός, ο μύστης, ο ηθοποιός, ο κλόουν, ο δήμιος, ο μεταμφιεσμένος του καρναβαλιού. Μιλούμε ακόμη για μάσκα ομορφιάς, αυτή δηλαδή που θα επιτρέψει τη διατήρηση μιας κατάστασης και την ανάσχεση του χρόνου, για μάσκα οξυγόνου που δίνει ζωή^. μιλούμε για μάσκες προστατευτικές από αέρια, για μάσκα ξιφασκίας, τεχνιτών όπως οι οξυγονοκολλλητές, πυροσβεστών, δυτών αλλά και για τις μάσκες του αθλητισμού, εννοώντας τα φάρμακα ή τα φαρμάκια που μπορεί να πάρει ένας αθλητής για να ανεβάσει την απόδοσή του αλλά και που δρουν στα νεφρά σαν φίλτρο μη επιτρέποντας την ανίχνευση στα ούρα των απαγορευμένων ουσιών κατά τον αντιντόπινγκ έλεγχο. Μάσκα ονομάζεται και το κυρτό μέρος της πλώρης ενός σκάφους από την καρίνα μέχρι το ανώτερο κατάστρωμα, όπου χτυπούν τα κύματα κατά την κίνηση του πλοίου. Μιλούμε ακόμη για μασκάρισμα στη φωτογραφία –επιτρέπει στον φωτογράφο να σκιάσει περισσότερο ένα μέρος της φωτογραφίας και να φωτίσει ένα άλλο, να αναδείξει κάτι σκοτεινιάζοντας κάτι άλλο-, μιλούμε για το προσωπείο της Κου Κλουξ Κλαν, του κλέφτη και του τρομοκράτη, του καταδότη, του χούλιγκαν και των ράμπο, για τον άνθρωπο με το σιδερένιο προσωπείο, τον Ζορό και το Φάντασμα της Όπερας που κρύβει το παραμορφωμένο πρόσωπό του πίσω από μια μάσκα (Εικ. 45- 46).^[1]

Το ακίνητο πρόσωπο του ανθρώπου: οι μάσκες. Μάσκες ορθάνοιχτες, αγριεμένες σαν των Αζτέκων, χρυσές και ξαφνιασμένες όπως οι μυκηναϊκές, λαϊκές κι ελληνικές όπως των χορευτών του Τράγου, όπως των χωριάτικων πανηγυριών, γελοίες και μετά απελπισμένες, παγωμένες στον τραγικό μορφασμός της βαθιάς Αμηχανίας […] που είναι η κρίσιμη στιγμή της αντίκρυσης του ανθρώπου με την ίδια του την ύπαρξη […], […] που είναι το γυμνό, το έσχατο πρόσωπο του ανθρώπου […]. (Γ. Χειμωνάς, στο: Φωτόπουλος 2006, 181)

Χαρακτηριστικά

Τα 100 βιβλία του Αιώνα (Le Monde)

Τα 100 βιβλία του Αιώνα είναι μια κατάταξη βιβλίων τα οποία θεωρούνται τα "καλύτερα εκατό" του 20ου αιώνα, όπως ψηφίστηκαν την άνοιξη του 1999 μέσα από ειδική διαδικασία που συνδιοργάνωσαν η γαλλική αλυσίδα Fnac και η Παρισινή εφημερίδα Le Monde (Λε μοντ).^[1]

Τα 100 βιβλία του Αιώνα

#	Τίτλος	Συγγραφέας	Έτος
1	Ο Ξένος (L'Étranger)	Αλμπέρ Καμύ	1942
2	Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο (À la recherche du temps perdu)	Μαρσέλ Προυστ	1913–1927
3	Η Δίκη (Der Prozess)	Φραντς Κάφκα	1925
4	Ο Μικρός Πρίγκιπας (Le Petit Prince)	Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ	1943
5	Η ανθρώπινη μοίρα (La Condition humaine)	Αντρέ Μαλρώ	1933
6	Ταξίδι στο τέλος της νύχτας (Voyage au bout de la nuit)	Λουί-Φερντινάντ Σελίν	1932
7	Τα Σταφύλια της Οργής (The Grapes of Wrath)	Τζον Στάινμπεκ	1939
8	Για ποιον χτυπά η καμπάνα (For Whom the Bell Tolls)	Έρνεστ Χέμινγουεϊ	1940
9	Ο μεγάλος Μώλν (Le Grand Meaulnes)	Αλαίν-Φουρνιέ	1913
10	Ο αφρός των ημερών (L'Écume des jours)	Μπορίς Βιάν	1947
11	Το δεύτερο φύλο (Le Deuxième Sexe)	Σιμόν ντε Μποβουάρ	1949
12	Περιμένοντας τον Γκοντό (En attendant Godot)	Σάμιουελ Μπέκετ	1952
13	Το Είναι και το Μηδέν (L'Être et le Néant)	Ζαν-Πωλ Σαρτρ	1943
14	Το όνομα του ρόδου (Il nome della rosa)	Ουμπέρτο Έκο	1980
15	Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ (Архипелаг ГУЛАГ)	Αλεξάντρ Ισάγεβιτς Σολζενίτσιν	1973

ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΑΓΑΠΟΥΝ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ - ΑΞΙΖΕΙ ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ

«Αιδ’ Εις Αθήναι …η πριν πόλις»

Ιστορικό ντοκιμαντέρ - αφιέρωμα στα νεοκλασικά σπίτια της Αθήνας με κείμενα Γιάννη Τσαρούχη και εικόνες Σπύρου Βασιλείου, διαρκείας 20΄, έτος παραγωγής 1980.
 Παραγωγή, σενάριο, διεύθυνση φωτογραφίας και σκηνοθεσία: Νίκος Γραμματικόπουλος






Βραβεύθηκε με το Βραβείο Κριτικών στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για τη συμβολή του στη διατήρηση/διάσωση της πολιτισμικής μας κληρονομιάς το 1980.
Αγοράσθηκε από την Σουηδική Τηλεόραση και από την ΕΡΤ. Προβλήθηκε στην εκπομπή «Μια ταινία μία συζήτηση».
Επίσης προβλήθηκε στην τελευταία διάλεξη του κύκλου ομιλιών του ΕΙΕ «Αρχαιολογία της Πόλης των Αθηνών» που ήταν αφιερωμένη στα νεοκλασικά κτίρια της Αθήνας (Μάιος 1994).