Σαν να πνίγονται. Κάπως έτσι
αισθάνονται σε πολλές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι πολίτες που
στραγγαλίζονται από τόσους πολλούς περιορισμούς και μειώσεις. Ένα
συναίσθημα που εντείνεται από τη διαπίστωση ότι η πολιτική εναλλαγή στην
εξουσία δεν αλλάζει τη « λύσσα για λιτότητα » [
1] των κυβερνώντων.
Στην Ισπανία, για παράδειγμα, η κοινωνία υπέφερε από τις
υπέρμετρες δόσεις που επέβαλε ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός Θαπατέρο, από
τον Μάιο του 2010. Έτσι, κατά τις βουλευτικές εκλογές του περασμένου
Νοεμβρίου, ο Μαριάνο Ραχόι, υποψήφιος του συντηρητικού Λαϊκού Κόμματος,
υποσχέθηκε την « αλλαγή » και την « επιστροφή της ευτυχίας ».
Τίποτα λιγότερο. Ωστόσο, από την επομένη της εκλογής του κιόλας, με το
τσεκούρι ανά χείρας, ξεκίνησε την πιο καταστροφική διάλυση των
κοινωνικών κεκτημένων στην ιστορία της Ισπανίας.