ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΙΑ.. Ο ΠΛΑΝOΔΙΟΣ ΠΑΓΩΤΑΤΖΗΣ- ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΒΓΑ

 ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 06/05-2013

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΕΚΛΕΙΝΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΓΕΜΙΖΑΝΕ ΑΠΟ ΠΑΙΔΙΑ .
 ΠΟΛΛΑ ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΠΑΙΞΟΥΝ... ..Η ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΑΣΤΕΙΡΕΥΤΗ
ΕΚΕΙΝΟ ΟΜΩΣ ΠΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕ ΤΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΚΩΝ ΜΑΣ ΧΡΟΝΩΝ  ΗΤΑΝ ΤΟ ΠΑΓΩΤΟ ΚΑΙ  Ο ΠΑΓΩΤΑΤΖΗΣ

Την πρώτη εμφάνισή του την έκανε την Άνοιξη, τις μέρες του Πάσχα και σταματούσε το φθινόπωρο με την εμφάνιση των καστανάδων, αν και οι περισσότεροι από αυτούς ήταν οι ίδιοι, διότι έκαναν παράλληλα και δεύτερο εποχιακό επάγγελμα.

ΠΡΙΝ ΓΙΝΟΥΝ ΕΥΡΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ ΤΑ ΣΥΣΚΕΥΑΣΜΕΝΑ ΗΤΑΝ ΤΟ ΧΥΜΑ ΠΑΓΩΤΟ ΣΕ ΧΩΝΑΚΙ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΟΙ ΠΑΓΩΤΑΤΖΗΔΕΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥΣ ΠΩΣ ΤΟ ΕΚΑΝΑΝ ?

 Βράζανε το γάλα και προσθέτανε ζάχαρη, αυγά, κακάο ή βανίλια, ανάλογα με τη γεύση που θέλανε να φτιάξουν. Όταν έβραζε το μείγμα, το κατέβαζαν από τη φωτιά και το τοποθετούσαν σε ένα μεταλλικό κάδο, ο οποίος βρισκόταν μέσα σε ένα ξύλινο βαρέλι. Στο κενό που υπήρχε ανάμεσα στο ξύλινο βαρέλι και στον κάδο, έβαζαν πάγο και συνέχιζαν να ανακατεύουν το μείγμα μέχρι να πήξει.

Το ευκολότερο παγωτο γιά να γίνει ηταν εκείνο με την γευση βανιλιας με γευση σοκολάτας ηταν πολυτέλεια !!!

Αργότερα παρουσιαστηκε η ΕΒΓΑ και μόλις κούγαμε 

ΕΒΓΑ ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ ΠΑΓΩΤΟ ΕΒΓΑ 

όλοι έξω όσοι βεβαια ειχσν το απαίτουμενο χρήμα 

 Το παλιό καροτσάκι του παγωτατζή ήταν σωστό κομψοτέχνημα , με το ωραίο σκέπαστρο, τις παραστατικές λαΪκές ζωγραφιές και τα διάφορα σχέδια που κοσμούσαν τις πλευρές του.

 ΤΩΡΑ ΠΟΙΟΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΤΟΝ ΠΑΓΩΤΑΤΖΗ , ΑΝ ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΜΕΡΙΚΟΙ ΑΚΟΜΑ , ΤΑ ΣΥΣΚΕΥΑΣΜΕΝΑ ΠΑΓΩΤΑ ΤΑ ΒΡΙΣΚΕΙΣ  ΟΠΟΤΕ ΘΕΛΕΙΣ ... ΔΕΝ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ  ΕΚΕΙΝΗ Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΚΥΡ- ΧΡΗΣΤΟΥ ΝΑ ΦΩΝΑΖΕΙ 

ΕΒΓΑ ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ ΠΑΓΩΤΟ ΕΒΓΑ 

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΒΓΑ 

 Ήταν καλοκαίρι του '36 όταν για πρώτη φορά οι Έλληνες έφαγαν παγωτό σε ξυλάκι.
Το πρώτο παγωτό ξυλάκι στην Ελλάδα, με άδεια ευρεσιτεχνίας σε δύο αδέρφια που είχαν επιστρέψει από την Αμερική, τους αδερφούς Σουραπά, οι οποίοι είχαν ιδρύσει την Εθνική Βιομηχανία Γάλακτος, όπως ήταν η πρώτη επωνυμία, στον Βοτανικό.
Το παγωτό ήταν στην αρχή μόνο γεύση βανίλια. Το ξυλάκι με επικάλυψη σοκολάτας ήρθε αργότερα!

 Στα μέσα της δεκαετίας του 1930, της δεκαετίας που από πολλούς ιστορικούς χαρακτηρίζεται ως η βιομηχανικά γονιμότερη της προπολεμικής περιόδου, θα αρχίσει να κάνει τα πρώτα της δειλά βήματα η ελληνική γαλακτοβιομηχανία. Σημαντικότερος εκφραστής αυτής της προσπάθειας υπήρξε αναμφίβολα η Εθνική Βιομηχανία Γάλακτος, η γνωστή σε όλους μας ΕΒΓΑ.

ΑΞΕΧΑΣΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΗΘΟΠΟΙΟΙ : ΣΑΠΦΩ ΝΟΤΑΡΑ ( ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 05/05-2013 )

Είπαμε να θυμηθούμε τα Σόδομα και Γόμορα της Σαπφούς Νοταρά με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας.

Η Σαπφώ Νοταρά (Ηράκλειο Κρήτης, 1907 - Αθήνα, 11 Ιουνίου 1985)

Η ΖΩΗ ΤΗΣ
Η Σαπφώ Νοταρά φοίτησε στη δραματική σχολή του Εθνικού και στη δραματική σχολή του Πειραϊκού συνδέσμου από το δρόμο της οποίας πήρε το όνομά της, αφού το πραγματικό της επώνυμο ήταν Χανδάνου. Όταν ήταν νέα, είχε τέλειο σώμα και έκανε χορό. Σε μια φωτογραφία της ήταν γυμνή από τη μέση και πάνω, φορώντας ψεύτικη γενειάδα και ακάνθινο στεφάνι με τα χέρια ολάνοιχτα πάνω σε σταυρό. Ήταν άγρια και ελεύθερη ύπαρξη, από τότε θυμωμένη και καλοκάγαθη μαζί. Εγκατέλειψε την επιστήμη μετά το πανεπιστήμιο και ασχολήθηκε με το θέατρο. Απόφαση αυτοκαταστροφική τη δεκαετία του ΄30. Αρίστευσε παντού. Στο θέατρο της Κοτοπούλη έπαιζε όλους τους ρόλους αντικαθιστώντας τη μεγάλη ηθοποιό στο εναλλασσόμενο ρεπερτόριο του θεάτρου μαζί με τη Γεωργία Βασιλειάδου, όταν η Μαρίκα Κοτοπούλη ταξίδευε στο εξωτερικό. Ήταν ένας άνθρωπος με εκτόπισμα πολλών ανθρώπων μαζί, παρατηρεί εύστοχα ο σκηνοθέτης Γιάννης Σμαραγδής.
Τη φωνή της τη «δανείστηκε», όταν ένα παιδάκι στο διάδρομο μιας πολυκατοικίας, της είπε με άγρια φωνή: «Σταμάτα, σε πυροβολώ!». Μόνο ως πρώτη ύλη βέβαια τη χρησιμοποίησε όπως το παιδάκι, μέχρι η φωνή της να γίνει ένα ολοκληρωμένο μουσικό όργανο. Με αυτή τη φωνή έμεινε αξέχαστη στο ραδιόφωνο ως θρυλική Κλημεντίνη στο «Ημερολόγιο ενός θυρωρού» και ως κυρία Κυριακή στην παραγωγή του Κ. Π. Παναγιωτόπουλου. 

 MAΡΤΥΡΙΕΣ 

ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΒΙΑΣ - ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΙΑΣΗΜΟΤΕΡΟΥΣ ΠΙΝΑΚΕΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΙΚΗΣ ΧΟΛΗΣ " Η ΣΤΑΥΡΩΣΗ "

-ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΔΕΞΙ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ --VIEW IMMAGE  ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΗΝ ΜΕΓΕΝΘΥΝΕΤΕ

 Μπορεί το JHS του Ανδρέα Ρίτζου να είναι το πιο πρωτότυπο έργο της Κρητικής Σχολής, αλλά η Σταύρωση του Ανδρέα Παβία είναι σίγουρα το πιο εντυπωσιακό. Η επιρροή από την λατινική τεχνοτροπία -για την ακρίβεια την υστερογοτθική της βόρειας Ιταλίας- είναι εμφανής· αναφέρουμε ενδεικτικά τον γοτθικό ναό πάνω αριστερά, τα πολυάριθμα πρόσωπα του πίνακα, τους ιππότες που βρίσκονται σε διάφορα σημεία, την υπογραφή με λατινικά γράμματα του ζωγράφου και βέβαια την Παναγία, κάτω αριστερά από τον σταυρό, που λιποθυμά και υποβαστάζεται, κάτι εντελώς αντίθετο με τη βυζαντινή παράδοση που θέλει τα πρόσωπα να υπομένουν στωικά το δράμα τους χωρίς να εκδηλώνουν ακραία συναισθήματα.
Μια ακόμα αξιοσημείωτη λεπτομέρεια: ο καλός ληστής, αριστερά, έχει το ίδιο πρόσωπο με τον Ιησού.

Ο Ανδρέας Παβίας γεννήθηκε το 1440 και πέθανε κάπου μεταξύ 1504 και 1512. Θεωρείται από τους σημαντικότερους ζωγράφους της Κρητικής Σχολής. Όπως και οι υπόλοιποι σύγχρονοί του ζωγράφιζε ακολουθώντας τόσο τη βυζαντινή τεχνοτροπία όσο και τη λατινική, ανάλογα με το ποιος ήταν ο πελάτης του.
Εκτός από ζωγράφος ήταν και δάσκαλος. Δίδασκε ζωγραφική –αλλά και γράμματα- σε παιδιά αστών και ευγενών. Ένας από τους μαθητές του ήταν ο μετέπειτα γνωστός Κρητικός ζωγράφος, Άγγελος Πιτζαμάνος.

Ο αυτοκινητοβιομήχανος Χένρι Φορντ -ΕΚΑΝΕ ΤΗΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΣΗ ΠΡΟΣΙΤΗ ΜΟΔΑ

---

Ως ιδρυτής της Ford Motor Company και εμπνευστής της «γραμμής παραγωγής» που επέτρεψε τη μαζική κατασκευή αυτοκινήτων, ο Φορντ έκανε κάτι που θα άλλαζε τον τρόπο μετακίνησης: ανέπτυξε το πρώτο αυτοκίνητο που μπορούσε να αποκτήσει η μεσαία τάξη της Αμερικής, μεταμορφώνοντας άρδην το τοπίο της αυτοκίνησης.

Το περίφημο πλέον Μοντέλο Τ (Ford Model T) του 1908 έφερε τα πάνω-κάτω στον κόσμο της αυτοκίνησης, επαναστατικοποιώντας την ίδια τη βιομηχανική παραγωγή.

Ως αποτέλεσμα των γενναίων επιχειρηματικών του αποφάσεων, ο αυτοδημιούργητος Φορντ θα πουλούσε εκατομμύρια οχήματα και θα εγκαθίδρυε την εταιρία του ως ηγέτη της αυτοκινητοβιομηχανίας παγκοσμίως, με τον ίδιο να γίνεται βέβαια πολυεκατομμυριούχος.
Ήταν ωστόσο και οραματιστής: με πρόταγμα τον καταναλωτισμό ως τρόπο επίτευξης της πολυπόθητης παγκόσμιας ειρήνης, εμπνεύστηκε τη μαζική παραγωγή προσιτών στη μεσαία τάξη αγαθών, συνοδευόμενη από καλές απολαβές για τους υπαλλήλους του και κοινωνικά προνόμια. Συνεπής καπιταλιστής, θεωρούσε ότι μόνο μέσω της αύξησης του βιοτικού επιπέδου του εργάτη μπορούσε να επιτευχθεί η παραγωγική ανάπτυξη της οικονομίας και της κοινωνίας.
Καθέλκυσε στον βιομηχανικό στίβο πολυάριθμες τεχνικές και επιχειρηματικές καινοτομίες, που θα γίνονταν έκτοτε κοινός τόπος.
Η προσωπικότητά του θα στιγματιζόταν ωστόσο από τον βαθύτατο ρατσισμό και αντισημιτισμό του, κάνοντας τον στα τελευταία χρόνια της ζωής του αμφιλεγόμενο πρόσωπο...

Πρώτα χρόνια



Ο Χένρι Φορντ γεννιέται στις 30 Ιουλίου 1863 στην οικογενειακή φάρμα στο Μίσιγκαν των ΗΠΑ από γονείς ιρλανδών και βέλγων μεταναστών, ως ένα από τα πέντε παιδιά της φαμίλιας. Τα παιδικά του χρόνια είναι ήρεμα και ευτυχισμένα, με το νεαρό αγόρι να δείχνει από νωρίς την κλίση του στα