100 ΧΡΟΝΙΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΝΟΜΠΕΛ - ΜΕΡΙΚΑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ -

Ρεκόρ υποψηφίων: 241 φέτος για το Νόμπελ Ειρήνης. Ανάμεσα στους υποψήφιους περιλαμβάνονται 53 οργανώσεις.

* Αρνήθηκαν να παραλάβουν το βραβείο: ο Γάλλος Ζαν-Πολ Σαρτρ το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1964 και ο βιετναμέζος πρωθυπουργός Λε Ντουκ Θο, ο οποίος το 1973 δεν δέχτηκε να μοιραστεί το Νόμπελ Ειρήνης με τον τότε αμερικανό υπουργό Εξωτερικών Χένρι Κίσινγκερ. Ο Χίτλερ απαγόρευσε σε τρεις Γερμανούς που τιμήθηκαν με το βραβείο να το παραλάβουν: στον Ρίχαρντ Κουν (Χημεία 1938), στον Αντολφ Μπούτεναντ (Χημεία 1939) και στον Γκέρχαρντ Ντόμαγκ (Ιατρική 1939). Η ηγεσία της Σοβιετικής Ενωσης το 1958 ανάγκασε τον Μπόρις Πάστερνακ να αρνηθεί το Βραβείο Λογοτεχνίας.

‘Ανάθιμάμι άμα έχτι ούλ σας γνώσ’ ίσια μι τουν πούτσουμ’

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
Η μαρτυρία που δημοσιεύω σήμερα είναι ένα
Απόσπασμα πρακτικού συνεδριάσεως της Εφοροδημογεροντίας Σουφλίου της 1ης Αυγούστου 1904
Είμαι βέβαιος ότι σε μερικά σημεία δε θα μπουρέστι να του καταλάβτι, ούτι γω μπουράω που γινίθκα ιδώ, σ’ αυτά τα μέρια. Να σας υπενθυμίσω ότι το Σουφλί, όπως όλη η βόρεια Ελλάδα, το 1904 ανήκει στην Τουρκία και είναι η μεγαλύτερη κωμόπολη του Έβρου, ένα πρώιμο βιοτεχνικό και αστικό κέντρο – τα αρχοντικά της εποχής αυτής σώζονται ακόμα. Την εποχή αυτή το Δυδιμότειχο είναι μια μικρή κωμόπολη, η  Αλεξανδρούπολη (Δεδεάγατς)  ένα μικρό  χωριό ενώ η Ορεστιάδα δεν έχει κτιστεί ακόμα. Διευκρινίζω ότι η Εφοροδημογεροντία  ήταν ό,τι είναι σήμερα το Δημοτικό Συμβούλιο.  Αντικείμενο της συνεδρίασης είναι η εξέταση του αιτήματος μια δασκάλας να της δοθεί αύξηση στο μισθό. Για την κατανόηση του κειμένου παραθέτω ένα (ελλιπές) γλωσσάρι. Τα σημεία στίξης μέσα στις παρενθέσεις είναι δικά μου.

Ο ΥΠΕΡ ΡΕΑΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ OMAR ORTIZ

 ΜΕΞΙΚΑΝΟΣ ΚΑΛΙΤΕΧΝΗΣ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ Η ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΤΑΙ  ΑΠΟ ΜΙΑ ΥΠΕΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗ ΤΕΧΝΙΚΗ ΠΟΥ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΖΕΙ  . ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΕ ΤΙΣ ΣΚΙΕΣ  ΚΑΙ Η ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΣΤΙΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ  ΚΑΝΕΙ ΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ ΝΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΗΘΟΠΟΙΟΙ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΑ ΙΣΩΣ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ

Μαλλιαγρός Άρης

Γεννήθηκε στην Κεφαλληνία το 1895.

Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Βασιλικού Θεάτρου. Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1914 και στον κινηματογράφο το 1917 στην ταινία Ο ανήφορος του Γολγοθά.
Ηθοποιός της σκηνής είχε ένα πλούσιο ρεπερτόριο ρόλων στο ενεργητικό του κι έχει τιμηθεί με τον Χρυσό Σταυρό Φοίνικος. Συνήθιζε να εμφανίζεται σε δεύτερους ρόλους, κυρίως σε παραγωγές της Φίνος Φιλμ.
Μερικοί από τους πλέον χαρακτηριστικούς του ρόλους, είναι μεταξύ άλλων: Τρίτη και 13 (1963), Η Βίλλα των Οργίων (1964), Μοντέρνα Σταχτοπούτα (1965), Ο Ουρανοκατέβατος (1965),